W warstwie wewnetrznej sa one ulozone okreznie i z tego tytulu warstwe te nazywamy – warstwa okrezna (circularis).

W warstwie wewnętrznej są one ułożone okrężnie i z tego tytułu warstwę tę nazywamy – warstwą okrężną (circularis). Powoduje ona zwężanie światła danego odcinka przewodu pokarmowego. Na zewnątrz od warstwy okrężnej znajduje się – warstwa podłużna (longitudinalis), w której miocyty są ułożone równolegle do osi przewodu pokarmowego. Skurcz warstwy podłużnej powoduje skrócenie i rozszerzenie danego odcinka przewodu pokarmowego. Z powyższego wynika, że obydwie warstwy zachowują się w stosunku do siebie przeciwniczo. Wmyślając się w te sprawy głębiej, przychodzimy do wniosku, że wszelki inny układ stosunków byłby przeciwny logice rzeczy. W rzeczywistości ani w warstwie okrężnej miocyty nie są ułożone ściśle kolisto, ani też w warstwie podłużnej nie zajmują one położenia równoległego do długiej osi jelita, lecz w obu warstwach układ ich jest spiralny z tym jednak zastrzeżeniem, że podczas gdy w warstwie okrężnej układ spiralny jest zwinięty, to w warstwie podłużnej jest on silnie rozciągnięty. Rozumie się samo przez się, że układ spiralny miocytów gładkich sprzyja przesuwaniu się treści pokarmowej, co przecież jest głównym zadaniem mięśniówki trzewnej, będącej rodzajem silnika zastosowanego do jelita. Skurcz mięśniówki posuwa się z pewną szybkością wzdłuż przewodu pokarmowego, w kierunku od przełyku ku odbytowi. Skurcz taki nazywamy – falą pelystaltyczną, -ruchami robaczkowatymi i albo krócej -perystaltyką. [podobne: zdrowie po rosyjsku, wysypka bostonska, ekstrakcja zęba zalecenia ]

Powiązane tematy z artykułem: ekstrakcja zęba zalecenia wysypka bostonska zdrowie po rosyjsku