Telmisartan zapobiegający nawracającym udarom i zdarzeniom sercowo-naczyniowym czesc 4

Około 42% pacjentów miało pochodzenie etniczne inne niż biała europejska, 25% miało wcześniejsze przemijające napady niedokrwienne (TIA) lub udar mózgu przed udarem kwalifikującym, 19% miało objawy miażdżycy w innych naczyniach krwionośnych, 28% miało cukrzycę, 74 % miało nadciśnienie w wywiadzie, a 57% było obecnych lub byłych palaczy; 37% pacjentów otrzymywało inhibitor ACE. U większości pacjentów wystąpił niedawno udar mózgu spowodowany niedrożnością tętnicy małej, a 24% było co najmniej umiarkowanie niepełnosprawne (wynik na skali Rankina .3). Czas od udaru do randomizacji wynosił 10 dni lub krócej u 8087 pacjentów (40%), od 11 do 30 dni u 5887 pacjentów (29%) i ponad 30 dni u 6314 pacjentów (31%). Mediana odstępu od udaru do randomizacji wynosiła 15 dni. Kontynuacja i przestrzeganie
Średni czas obserwacji wynosił 30 miesięcy (zakres od 18 do 52). Łącznie 125 pacjentów (51 w grupie telmisartanu i 74 w grupie placebo) (0,6%) zostało utraconych w celu obserwacji.
Wśród pacjentów z grupy telmisartanu 7627 z 9825 pacjentów (77,6%) otrzymywało badany lek po roku, 5453 z 7403 (73,7%) po 2 latach i 1736 z 2542 (68,3%) po 3 latach, z 175 ( 1,7%) otrzymujących niestrzeżony ARB na rok i 233 (2,3%) na przedostatniej wizycie. W grupie placebo 7916 z 9856 pacjentów (80,3%) otrzymywało badany lek po roku, 5702 z 7439 (76,7%) po 2 latach i 1803 z 2545 (70,8%) po 3 latach z 219 (2,2%). ) otrzymujących niestrzeżony ARB na rok i 254 (2,5%) na przedostatniej wizycie.
Pod koniec badania stosowanie diuretyków, inhibitorów ACE, blokerów kanału wapniowego i beta-blokerów było częstsze w grupie placebo niż w grupie telmisartanu, przy czym wskaźniki porównawcze były następujące: diuretyki, 22,6% w grupa telmisartanu i 28,2% w grupie placebo; Inhibitory ACE odpowiednio 28,4% i 33,9%; blokery kanału wapniowego, odpowiednio 26,5% i 30,9%; i beta-blokery, odpowiednio 22,3% i 25,4%.
Ciśnienie krwi, kreatynina i potas
Po miesiącu zaobserwowano obniżenie średniego skurczowego ciśnienia krwi o 8,3 mm Hg w grupie telmisartanu, w porównaniu ze zmniejszeniem o 2,9 mm Hg w grupie placebo (różnica między grupami, 5,4 mm Hg) (ryc. Dodatek dodatkowy). Jednak po roku różnica między skurczowym ciśnieniem telmisartanu między grupami zmniejszyła się do 4,0 mm Hg, przy czym średnia różnica wynosiła jedynie 3,8 mm Hg pomiędzy obiema grupami w trakcie badania. Chociaż różnica między ciśnieniem rozkurczowym a telmisartanem między grupami wyniosła 2,9 mm Hg w ciągu miesiąca, zmniejszyła się do 2,2 mm Hg po roku i do 1,6 mm Hg przed końcem badania, ze średnią różnicą między grupami faworyzującą telmisartan. 2,0 mm Hg.
W dwóch grupach średni poziom kreatyniny na początku badania wynosił 1,0 mg na decylitr (88 .mol na litr), a średni poziom potasu wynosił 4,1 mmol na litr. Po miesiącu średni poziom kreatyniny wzrósł o 0,06 mg na decylitr (5 .mol na litr) w grupie telmisartanu i 0,09 mg na decylitr (8 .mol na litr) w grupie placebo. W tym samym czasie średni poziom potasu wzrósł o 0,22 mmol na litr w grupie telmisartanu i 0,13 mmol na litr w grupie placebo
[podobne: ekstrakcja zęba zalecenia, września dyżury aptek, jadłospis matki karmiącej piersią pdf ]

Powiązane tematy z artykułem: ekstrakcja zęba zalecenia jadłospis matki karmiącej piersią pdf września dyżury aptek