Znaczenie rozszczepu nie jest dotychczas wyjasnione

Znaczenie rozszczepu nie jest dotychczas wyjaśnione. Warstwę głęboką warg stanowi – śluzówka (mucosa) zaopatrzona w liczne, drobne, – gruczoły wargowe (glandulae labiales), wydzielające śluz. Gruczoły te zaliczamy do ślinianek. Śluzówka warg spotyka się z warstwą skórną wzdłuż wąskiego brzegu wargowego szparę ustną. W odcinku przykątowym warg spotykamy u wielu ssaków (np. Czytaj dalej Znaczenie rozszczepu nie jest dotychczas wyjasnione

Przyusznica

Cechą szczególną ślinianek jest to, że pęcherzyk nie łączy się bezpośrednio z przewodem wydalniczym, lecz za pośrednictwem przewężonej cewki, zwanej-wstawką, przechodzi w tzw. -przewód ślinowy. Ten przewód jest wysłany nabłonkiem wydzielniczym i końcem swym uchodzi do przewodu wydalniczego. Każda z komórek wydzielniczych ślinianki otrzymuje jedno włókno nerwowe współczulne i jedno przywspółczulne . Przyusznica (parotis) jest ślinianką typu surowiczego, umieszczoną pod małżowiną uszną. Czytaj dalej Przyusznica

Tkanke mezenchymatyczna ujeta wnetrzem kielicha szkliwo twórczego nazywamy Brodawka zebowa

Powracając do omawiania listewki zębowej zaznaczymy; że pod wpływem sąsiadującej mezenchymy wolny jej koniec przybiera kształt dzwona lub kielicha, którego wklęsła powierzchnia jest wysłana warstwą – adamantoblastów. Dzięki procesowi wapnienia tych składników komórkowych powstaje szkliwo. Tkankę mezenchymatyczną ujętą wnętrzem kielicha szkliwo twórczego nazywamy Brodawką zębową. Powierzchnię jej zewnętrzną okrywa warstwa swoistych komórek cylindrycznych – odontoblastów, będących twórcami zębiny . Dzieje się to w ten sposób, że w miarę jak biegun obwodowy odantoblastu otacza się coraz grubszym płaszczem istoty międzykomórkowej, przepojonej solami wapniowymi, to biegun dośrodkowy wzrostem swym wynagradza straty, ponoszone na obwodzie. Czytaj dalej Tkanke mezenchymatyczna ujeta wnetrzem kielicha szkliwo twórczego nazywamy Brodawka zebowa

Srodek cokolu zebinowego

Od strony wnętrza jamy ustnej jest ona pokryta szkliwom, od strony zaś zębodołu cementem. Środek cokołu zębinowego jest zajęty przez – komorę zębową (cavurn dentie). Komora zębowa znajduje się na poziomie korony; w kierunku korzenia przechodzi ona w wąski – przewód korzeniowy (canalis radicularis), otwierający się na – wierzchołku korzenia (ape radicis dentis) drobnym-otworem wierzchołkowym (f Dr. apicis). Zarówno korona zębowa jak i przewód korzeniowy są wypełnione u zwierzęcia żywego – miazgą zebową (pulpa dentis). Czytaj dalej Srodek cokolu zebinowego