Rola gruczolów wewnetrznego wydzielania

Rola gruczołów wewnętrznego wydzielania Znaczenie układu gruczołów wewnętrznego wydzielania w zagadnieniu konstytucji można ująć dwojako. Z jednej strony zaburzenia czynności gruczołów są skutkiem zmian konstytucyjnych,- z. drugiej strony -gruczoły wewnętrznego wydzielania mają decydujący wpływ na konstytucję ustroju. Od zapłodnienia bowiem poprzez okres embrionalny i dalsze życie owe gruczoły wewnętrznego wydzielania warunkują konstytucję ustroju. Jest to zrozumiałe, jeżeli zważymy, że gruczoły wewnętrznego wydzielania wpływają na procesy wzrostu i rozwoju, przemianę materii i inne fizjologiczne zjawiska w ustroju. Czytaj dalej Rola gruczolów wewnetrznego wydzielania

Entodermalny zawiazek jelita pierwotnego

Jak wiadomo-stek utrzymuje się w swej postaci pierwotnej jedynie u Stekowców (Monotremata), natomiast u wszystkich innych ssaków podlega daleko idącym przekształceniom, w których wyniku zostaje on przedzielony na dwie części samoistne: -odbytnicę (rectum} i – pęcherz moczowy (vesica urinaria). Wcześniej lub później błona gardłowa jak i błona stekowa ulegają zanikowi wskutek czego szczelnie dotychczas zamknięte jelito pierwotne uzyskuje połączenie ze światem zewnętrznym. Jest rzeczą godną ubolewania, że dotychczas nie udało się dokładnie ustalić w ustroju dorosłym położenia pierwotnego błony gardłowej. Entodermalny zawiązek jelita pierwotnego tworzy najbardziej istotny składnik układu pokarmowego, z niego bowiem rozwija się jego element gruczołowy, tj. –:komórka nabłonkowa. Czytaj dalej Entodermalny zawiazek jelita pierwotnego

Listek trzewny blaszki bocznej me zrywa swej lacznosci z jej listkiem sciennym

Jak wiadomo, listek ścienny blaszki bocznej mezodermy (somatopleura) przylega do wewnętrznej ściany tułowia, a między obydwoma listkami rozpościera się obszerna-jama ciała (coeloma), będąca zaczątkiem przyszłej –jamy otrzewnej (cavum peritonai). W dalszym ciągu rozwoju omawiane listki ulegają przeistoczeniu w błony surowicze, spowijające większość trzew i stanowiące -otrzewną (peritonaeum) w jamie brzusznej, a – opłucną (pleura) i – osierdzie (pericardium] w jamie piersiowej. W niniejszym rozdziale będzie nas interesować jedynie otrzewna. Listek trzewny blaszki bocznej me zrywa swej łączności z jej listkiem ściennym. Przeciwnie, łączność ta zostaje zachowana pod postacią dwóch fałdów, umieszczonych w płaszczyźnie pośrodkowej ciała. Czytaj dalej Listek trzewny blaszki bocznej me zrywa swej lacznosci z jej listkiem sciennym

W sklad podniebienia oddzielajacego jame ustna od jam nosowych, wchodza dwie czesci

W skład podniebienia oddzielającego jamę ustną od jam nosowych, wchodzą dwie części: – podniebienie twarde (palatum. durum) i przedłużenie jego dotylne – podniebienie miękkie (palatum molle 8. velum palatinum). O podniebieniu twardym była już mowa , tutaj trzeba tylko zaznaczyć, że niepomierne wydłużenie kośćca podniebienia u Myrmecophagidae następuje wskutek udziału w jego budowie blaszek podniebiennych kk. skrzydłowych. Czytaj dalej W sklad podniebienia oddzielajacego jame ustna od jam nosowych, wchodza dwie czesci

Pozostala czesc brodawki zebowej

Pozostała część brodawki zębowej przekształca się w zębie dorosłym we wspomnianą powyżej – miazgę zębową (pulpa dentis). Składa się ona z tkanki łącznej nader luźnej, z naczyń i gałązek nerwowych, a powierzchnię jej, stykającą się z zębiną, okrywa warstwa odontoblastów, wysyłających w głąb zębiny włókna Tomesa. Trzeci składnik twardy zęba – cement powstaje w sposób następujący. W miarę tworzenia się cokołu zębinowego i płaszcza szkliwowego tkanka łączna, otaczająca zawiązek kształtującego się zęba, tworzy torebkę zębową (capsula dentie), w której w warstwie dośrodkowej wyróżnicowuje się szereg komórek – cementoblastów, tworzących cement w sposób zbliżony do tego w jaki osteoblasty tworzą tkankę kostną. W zębie dorosłym cementoblasty, jak już wiemy, ześrodkowują się w – ozębnej (periodontium). Czytaj dalej Pozostala czesc brodawki zebowej

Objaw wystepowania dwóch zespolów zebowych

Jest to listewka zębowa. W miarę rozwoju listewka ta pogrąża się coraz dalej w głąb tkanki mezenchymatycznej dzieląc się na dwa ramiona, z których jedno będzie stanowić zaczątek-zęba przejściowego, zwanego także mlecznym, a drugie jest zawiązkiem – zęba stałego. Tak więc u ssaków rozróżniamy dwa kolejne zespoły zębowe: uzębienie przejściowe (derititio decidua), charakteryzujące osobniki młode o niedorozwiniętej trzewioczaszce i – uzębienie ostateczne (den- titio permanenta), zastępujące u osobników dorosłych uzębienie poprzednie. Objaw występowania dwóch zespołów zębowych nazywamy- diphyodontyzmem. W bardzo rzadkich przypadkach występuje u ssaków – nionophyodontyzm, charakteryzujący się istnieniem tylko jednego zespołu zębowego. Czytaj dalej Objaw wystepowania dwóch zespolów zebowych

Chemioterapia raka piersi HER2 AD 2

Koncentrujemy się na pacjentach z grupy – pacjenci z nowotworami HER2-ujemnymi, operowalnymi lub miejscowo zaawansowanymi, którzy byli leczeni chemioterapią neoadjuwantową opartą na antracyklinie i taksanach i zostali losowo przydzieleni do jednoczesnego leczenia bewacizumabem lub bez dodatkowej terapii. Dane z badania fazy 3 GeparTrio (numer ClinicalTrials.gov, NCT00544765) wykazały, że pacjenci bez wczesnej odpowiedzi nowotworu rzadko osiągali patologiczną całkowitą odpowiedź na konwencjonalną chemioterapię.9 Dlatego w badaniu GeparQuinto po 12 tygodniach oceniano odpowiedź śródcza-wą. leczenia w celu identyfikacji pacjentów z niepowodzeniem leczenia i podania czynnika modulującego oporność na leki ewerolimus w grupie 2 badania.
Bewacizumab został wybrany jako leczenie kandydata w celu dalszego zwiększenia odsetka patologicznej pełnej odpowiedzi u pacjentów z podtypami HER2-ujemnymi. Czytaj dalej Chemioterapia raka piersi HER2 AD 2

Skuteczność długo działającej antykoncepcji AD 8

Nieprzewidziane krwawienie jest najczęstszym działaniem niepożądanym i najczęstszym powodem przerwania leczenia. W naszej analizie stratyfikacji wiekowej, uczestnicy w wieku poniżej 21 lat, którzy stosowali pigułki, plaster lub pierścień, mieli znacznie zwiększone ryzyko niewydolności antykoncepcyjnej w porównaniu ze starszymi kobietami; przeciwnie, młodsi i starsi uczestnicy, którzy używali wkładki, implantu lub DMPA mieli podobnie niskie ryzyko ciąży. Inne dane z badań wskazują również, że ryzyko niewydolności antykoncepcyjnej za pomocą tabletek jest ponad dwukrotnie większe u nastolatków, niż wśród kobiet w wieku powyżej 30 lat.4 Zwiększone ryzyko niewydolności antykoncepcyjnej u nastolatków w porównaniu z kobietami może odzwierciedlają mniejszą zgodność z codziennym schematem dawkowania. W próbie dziewcząt w wieku od 14 do 17 lat, które szukały opieki podstawowej, 25% osób, które stosowały doustne środki antykoncepcyjne, zgłosiło, że nie wzięło dwóch lub więcej tabletek na cykl.19 Te dane podkreślają potencjalne korzyści z oferty młodzieży długodziałającej odwracalnej antykoncepcji (która nie wymaga codziennej, cotygodniowej lub comiesięcznej zgodności) w celu zmniejszenia niezamierzonych ciąż w tej grupie wiekowej wysokiego ryzyka. Czytaj dalej Skuteczność długo działającej antykoncepcji AD 8

Chemioterapia raka piersi HER2 AD 4

Pacjenci zostali losowo przydzieleni do otrzymania ośmiu cykli bevacizumabu (w dawce 15 mg na kilogram masy ciała dożylnie co 3 tygodnie, począwszy od pierwszego dnia pierwszego cyklu cyklospiramidu cyklopiramidowego) lub bez dodatkowego leczenia. U pacjentów, u których nie uzyskano potwierdzonej ultrasonograficznie lub klinicznej odpowiedzi na cztery cykle epirubicyny-cyklofosfamidu, przerwano leczenie badane, a pacjenci zostali losowo przydzieleni do cotygodniowej terapii paklitakselem z udziałem lub bez ewerolimusu (grupa 2). W przypadku progresji nowotworu leczenie badawcze przerwano i dalsze leczenie miejscowe lub układowe było dozwolone według uznania badacza. Pacjenci nie mogli przejść operacji przez co najmniej 28 dni po ostatnim wlewie do chemioterapii lub bewacizumabu. Czytaj dalej Chemioterapia raka piersi HER2 AD 4