Skaza asteniczna (habitus asthenicus)

Należy jednak powiedzieć, że cała sprawa skazy grasiczo-limfatycznej jest jeszcze dzisiaj niejasna nie tylko w stosunku do jej morfologii, ale także w stosunku do właściwości fizjologicznych. Skaza asteniczna (habitus asthenicus) jako konstytucja patologiczna cechuje się tym, ze osoby tej konstytucji wykazują dość w soki wzrost, są chude, posiadają długą szyję, zaokrąglone i obwisłe barki, klatka piersiowa jest długa, wąska i płaska j często 10 żebro jest ruchome. Koń- czyn): w tej skazie są długie i nierzadko widzimy – zwiotczenie układu zadłowego w postaci płaskiej stopy jako wyrazu pewnej elastopatii, to jest utraty do pewnego stopnia sprężystości tkanek. Tkanka tłuszczowa jest słabo, rozwinięta. Budowa kośćca astenika jest wątła, mięśnie słabo rozwinięte i raczej zwiotczałe, i to nie -tylko szkieletowe, ale także gładkie, zwłaszcza żołądka, jelit, pęcherza, macicy i innych narządów. Czytaj dalej Skaza asteniczna (habitus asthenicus)

Rola gruczolów wewnetrznego wydzielania

Rola gruczołów wewnętrznego wydzielania Znaczenie układu gruczołów wewnętrznego wydzielania w zagadnieniu konstytucji można ująć dwojako. Z jednej strony zaburzenia czynności gruczołów są skutkiem zmian konstytucyjnych,- z. drugiej strony -gruczoły wewnętrznego wydzielania mają decydujący wpływ na konstytucję ustroju. Od zapłodnienia bowiem poprzez okres embrionalny i dalsze życie owe gruczoły wewnętrznego wydzielania warunkują konstytucję ustroju. Jest to zrozumiałe, jeżeli zważymy, że gruczoły wewnętrznego wydzielania wpływają na procesy wzrostu i rozwoju, przemianę materii i inne fizjologiczne zjawiska w ustroju. Czytaj dalej Rola gruczolów wewnetrznego wydzielania

Fald ten zwie sie – krezka brzuszna (mesenterium ventrale).

Fałd ten zwie się – krezką brzuszną (mesenterium ventrale). Z powyższego wynika, że jelito pierwotne jest z dwóch stron zawieszone w jamie ciała przy pomocy dwóch fałdów surowiczych, przeznaczonych do doprowadzania do przewodu pokarmowego naczyń i nerwów. Zarówno cała otrzewna, jak i jej części, które ujęliśmy pod nazwą – krezek (mesenteria), przyjmują żywy udział w dziejach rozwojowych przewodu pokarmowego, często więc wypadnie o nich wspominać. Na razie chcę tutaj tylko zaznaczyć, że we wszystkich przypadkach otrzewna przylega bezpośrednio do ścian przewodu pokarmowego lub do jego pochodnych. Będę ją nazywać – błoną sulowiczą (serosa). Czytaj dalej Fald ten zwie sie – krezka brzuszna (mesenterium ventrale).

Znaczenie rozszczepu nie jest dotychczas wyjasnione

Znaczenie rozszczepu nie jest dotychczas wyjaśnione. Warstwę głęboką warg stanowi – śluzówka (mucosa) zaopatrzona w liczne, drobne, – gruczoły wargowe (glandulae labiales), wydzielające śluz. Gruczoły te zaliczamy do ślinianek. Śluzówka warg spotyka się z warstwą skórną wzdłuż wąskiego brzegu wargowego szparę ustną. W odcinku przykątowym warg spotykamy u wielu ssaków (np. Czytaj dalej Znaczenie rozszczepu nie jest dotychczas wyjasnione

Torby policzkowe

Torby policzkowe zewn. są oczywiście napełniane nie językiem lecz kończynami przednimi. Podniebienie (palatum). Cechą niezwykle ważną podniebienia ssaków jest to, że odgranicza ono całkowicie jamę ustną od jam nosowych. Dzięki powyższemu może w jamie ustnej powstawać ciśnienie ujemne, które jest niezbędne w mechanizmie ssania. Czytaj dalej Torby policzkowe

Obydwie cewy narzadu Jacobsona otwieraja sie do jamy ustnej na wierzcholku brodawki siekaczowej

Ohydwie cewy narządu Jacobsona otwierają się do jamy ustnej na wierzchołku brodawki siekaczowej (stan pierwotny) lub, co częściej bywa, w świetle przewodów siekaczowych albo nawet w jamach nosowych. Jest rzeczą prawdopodobną, że narząd Jacobsona służył niegdyś do oceny węchowej zawartego w jamie ustnej pokarmu. Ku tyłowi od brodawki siekaczowej śluzówkę podniebienia cechuje obecność, silniej lub słabiej wyrażonych, poprzecznych – grzebieni podniebiennych (cristae palatinae), które wraz z powierzchnią grzbietową języka tworzą rodzaj żarna, służącego do przemiału pokarmu. Ten stan rzeczy stwierdzamy u wszystkich ssaków udomowionych. U Primates i u Hominidae grzebienie podniebienne wystęstępują w postaci szczątkowej i tylko u płodów są lepiej rozwinięte. Czytaj dalej Obydwie cewy narzadu Jacobsona otwieraja sie do jamy ustnej na wierzcholku brodawki siekaczowej

Drugi podrzad Waleniowatych

Drugi podrząd Waleniowatych, który zachował uzębienie (Ddontooeti), jest pozbawiony narządu fiszbinowego. W tyle podniebienie miękkie kończy się – brzegiem wolnym (margo liber), wystającym w głąb jamy gardłowej. Na brzegu tym widnieje niekiedy (np. u Hominidae i w ogóle u Primates) wyrostek, zwany-języczkiem (urula), Po bokach brzeg wolny podniebienia przechodzi w – łuki podniebienne (arcus paiatini). Jest ich dwa . Czytaj dalej Drugi podrzad Waleniowatych

Slina (saliva) jest ciecza wydzielana przez slinianki pod wplywem bodzców chemicznych

Ślina (saliva} jest cieczą wydzielaną przez ślinianki pod wpływem bodźców chemicznych oraz bodźców fizycznych, wywieranych na śluzówkę przez pokarm. Głównymi składnikami śliny jest woda oraz mucyna do których dołącza się często u ssaków ferment – karbohydraza, atakujący węglowodany. U kręgowców niższych oraz u ssaków roślinożernych, ślina jest pozbawiona karbohydrazy. Odczyn śliny jest słabo zasadowy lub obojętny, albo lekko kwaśny (± pH = 6. 6). Czytaj dalej Slina (saliva) jest ciecza wydzielana przez slinianki pod wplywem bodzców chemicznych

U ssaków zeby sa umieszczone jedynie na krawedziach zebodolowych

Rozdrobnienie każdego łuku zębowego na pojedyncze jednostki samodzielne jest wynikiem tego, że obarczenie mechaniczne poszczególnych punktów układu szczękowego jest różne. U ssaków zęby są umieszczone jedynie na krawędziach zębodołowych układu szczękowego, tkwiąc tam w – zębodołach (thekodontyzm) . Cecha ta nie występuje (z nielicznymi wyjątkami) u innych kręgowców i jest wykładnikiem silnego umocowania zębów, co staje się niezbędne przy powstawaniu wielkich ciśnień na łuki zębowe w akcji przecierania pokarmu. Zewnętrznie biorąc-ząb (dens) składa się z dwóch zasadniczych części: z-korony (corona), wystającej do wnętrza jamy ustnej i stanowiącej właściwą część miażdżącą zęba oraz z korzenia(radix), przymocowanego za pośrednictwem ozębnej (periodontium) do ścian kostnych zębodołu . Ozębna składa się z włókien klejodajnych, sprężyście zawieszających korzeń zębowy w jamie zębodołu (przy ekstrakcji zęba główna trudność polega na zerwaniu tych włókien), z cementoblastów, odżywiających warstwę powierzchowną korzenia (cement) oraz z licznych włókien nerwów czuciowych, przejmujących bodźce uciskowe. Czytaj dalej U ssaków zeby sa umieszczone jedynie na krawedziach zebodolowych

Chemioterapia raka piersi HER2 AD 2

Koncentrujemy się na pacjentach z grupy – pacjenci z nowotworami HER2-ujemnymi, operowalnymi lub miejscowo zaawansowanymi, którzy byli leczeni chemioterapią neoadjuwantową opartą na antracyklinie i taksanach i zostali losowo przydzieleni do jednoczesnego leczenia bewacizumabem lub bez dodatkowej terapii. Dane z badania fazy 3 GeparTrio (numer ClinicalTrials.gov, NCT00544765) wykazały, że pacjenci bez wczesnej odpowiedzi nowotworu rzadko osiągali patologiczną całkowitą odpowiedź na konwencjonalną chemioterapię.9 Dlatego w badaniu GeparQuinto po 12 tygodniach oceniano odpowiedź śródcza-wą. leczenia w celu identyfikacji pacjentów z niepowodzeniem leczenia i podania czynnika modulującego oporność na leki ewerolimus w grupie 2 badania.
Bewacizumab został wybrany jako leczenie kandydata w celu dalszego zwiększenia odsetka patologicznej pełnej odpowiedzi u pacjentów z podtypami HER2-ujemnymi. Czytaj dalej Chemioterapia raka piersi HER2 AD 2