Bakterie patogenne oporne na wiele antybiotyków – sprawozdanie z warsztatów Uniwersytetu Rockefellera cd

Około 27 000 Amerykanów otrzymuje diagnozę gruźlicy każdego roku, a około 2000 umiera16. Chociaż infekcje wywołane przez zwykłe szczepy gruźlicy mają wysokie wskaźniki wyleczenia, szczepy oporne na wiele leków pojawiły się w kilku krajach, w tym w Stanach Zjednoczonych, z przypadkami śmiertelności od 40 do 60% u pacjentów z normalną odpornością i ponad 80% z obniżoną odpornością pacjenci. Jeden konkretny szczep (szczep W) odporny na najczęściej stosowane środki przeciw gruźlicy – izoniazyd, rifampinę, streptomycynę i ethambutol – a także często oporny na kanamycynę i etionamid, został niedawno zidentyfikowany w 100 przypadkach w Nowym Jorku. Ogniska wielolekoopornej gruźlicy odnotowano w 35 stanach16.
S. Czytaj dalej Bakterie patogenne oporne na wiele antybiotyków – sprawozdanie z warsztatów Uniwersytetu Rockefellera cd

Wirusowe infekcje serca

Ta niewielka, ale stosunkowo obszerna książka podsumowuje związek między wirusami a układem sercowo-naczyniowym. Ma ambitny zakres i obejmuje rozdziały poświęcone wirusologiom, epidemiologii, patologii, modelom zwierzęcym, spektrum klinicznemu chorób sercowo-naczyniowych człowieka, prawdopodobnie powiązanemu z infekcją wirusową, eksperymentalnymi metodami diagnostycznymi, eksperymentalnymi terapiami i transplantacją. W książce zasugerowano związek między wirusami a klinicznie ważną chorobą serca. Ale ponieważ książka koncentruje się głównie na objawowym zapaleniu mięśnia sercowego, najlepiej scharakteryzowanym typie wirusowej choroby serca, pozostaje uczucie frustracji, że nasze rozumienie tego pola jest wciąż tak ograniczone. Ta książka pośrednio lub bezpośrednio rodzi więcej pytań niż odpowiedzi i rzuca wyzwanie pracownikom w terenie. Czytaj dalej Wirusowe infekcje serca

Korelacja niespecyficznej aktywności przeciwwirusowej ze zdolnością izolowania infekcji Hiv-1 ze śliny

Pomimo dowodów na obecność wirusa HIV w ślinie osób zakażonych wirusem HIV, doustna transmisja wirusa wydaje się być rzadkim zjawiskiem. Badacze wyodrębnili wirusa zakaźnego tylko z niewielkiego odsetka próbek śliny od pacjentów zakażonych HIV, nawet jeśli wirus można wyizolować z próbek krwi obwodowej tej samej osoby1,2 lub gdy DNA wirusa wykryto w ślinie w reakcji łańcuchowej polimerazy3.
Składniki śliny mogą hamować HIV4 i inne wirusy5. Czy obecność ślinowych inhibitorów ślinianek może tłumaczyć niski wskaźnik odzyskiwania HIV z płynów ustnych. Niedawno przetestowaliśmy próbki śliny od 21 osób zakażonych HIV, aby sprawdzić, czy hamują replikację dwóch wirusów RNA (Sindbis i Newcastle) oraz jednego wirusa DNA (opryszczka pospolitego typu 1). Czytaj dalej Korelacja niespecyficznej aktywności przeciwwirusowej ze zdolnością izolowania infekcji Hiv-1 ze śliny

Skaza asteniczna (habitus asthenicus)

Należy jednak powiedzieć, że cała sprawa skazy grasiczo-limfatycznej jest jeszcze dzisiaj niejasna nie tylko w stosunku do jej morfologii, ale także w stosunku do właściwości fizjologicznych. Skaza asteniczna (habitus asthenicus) jako konstytucja patologiczna cechuje się tym, ze osoby tej konstytucji wykazują dość w soki wzrost, są chude, posiadają długą szyję, zaokrąglone i obwisłe barki, klatka piersiowa jest długa, wąska i płaska j często 10 żebro jest ruchome. Koń- czyn): w tej skazie są długie i nierzadko widzimy – zwiotczenie układu zadłowego w postaci płaskiej stopy jako wyrazu pewnej elastopatii, to jest utraty do pewnego stopnia sprężystości tkanek. Tkanka tłuszczowa jest słabo, rozwinięta. Budowa kośćca astenika jest wątła, mięśnie słabo rozwinięte i raczej zwiotczałe, i to nie -tylko szkieletowe, ale także gładkie, zwłaszcza żołądka, jelit, pęcherza, macicy i innych narządów. Czytaj dalej Skaza asteniczna (habitus asthenicus)