Randomizowana próba stentu a chirurgia bezobjawowego zwężenia tętnicy szyjnej czesc 4

Drugorzędowy punkt końcowy z rewaskularyzacji docelowej zmiany patologicznej (patrz dodatek dodatkowy) po 6 miesiącach i po 12 miesiącach został wcześniej zdefiniowany w protokole; badano również wolną od klinicznie kontrolowanej rewaskularyzacji docelowej przez 5 lat. Wolność od śmierci oceniano na 5 lat. Uwolnienie od całego udaru przez 5 lat, choć nie jest wcześniej określonym punktem końcowym protokołu, jest dodatkowym wynikiem zawartym w tym raporcie. Zdefiniowane wtórne punkty końcowe obejmowały także sukces urządzenia i sukces proceduralny w przypadku stentowania (patrz Dodatek Aneks do definicji). Analiza statystyczna
Zmienne bazowe podsumowuje się za pomocą statystyki opisowej. Zmienne ciągłe podsumowano jako średnią, medianę, odchylenie standardowe, wartości minimalne i maksymalne oraz 95% przedziały ufności. Zmienne kategorialne są podsumowane jako liczby, procenty i dokładne przedziały ufności 95% Cloppera-Pearsona. Czytaj dalej Randomizowana próba stentu a chirurgia bezobjawowego zwężenia tętnicy szyjnej czesc 4

Randomizowana próba stentu a chirurgia bezobjawowego zwężenia tętnicy szyjnej ad

Większość procedur rewaskularyzacji tętnic szyjnych w Stanach Zjednoczonych to endarterektomie tętnic szyjnych wykonywane w celu leczenia bezobjawowej choroby miażdżycowej. Rewaskularyzację wykonuje się również za pomocą stentów z urządzeniami do wychwytywania i usuwania zatorów ( urządzenia chroniące przed zatorem ) .33,4 W badaniu endoskopowym od angioplastyki tętnic szyjnych przeciw stentowaniu (CREST) nie stwierdzono istotnej różnicy między endarterektomią tętnicy szyjnej a stentowaniem z użyciem zatoru. ochrona w leczeniu stwardnienia tętnic szyjnych w odniesieniu do złożonego punktu końcowego udaru, zgonu lub zawału mięśnia sercowego. 5 CREST obejmował zarówno pacjentów objawowych, jak i bezobjawowych, i nie był dostatecznie zasilony, aby rozróżnić, czy endarterektomia tętnicy szyjnej i stentowanie z użyciem zatoru ochrona była równoważna ze względu na status objawowy. Głównym celem bezobjawowej próby tętnic szyjnych (ACT) było porównanie wyników endarterektomii tętnicy szyjnej ze stentowaniem z ochroną zatorową u pacjentów z bezobjawowym ciężkim zwężeniem tętnic szyjnych, którzy byli w standardowym ryzyku powikłań chirurgicznych. Metody
Projekt badania
ACT I był prospektywnym, wieloośrodkowym badaniem obejmującym bezobjawowych pacjentów z ciężkim zwężeniem rozwidlenia tętnic szyjnych, spowodowanych chorobą miażdżycową, którzy byli w standardowym ryzyku powikłań chirurgicznych. Zakwalifikowani pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 3: 1, aby poddać się stentowaniu z ochroną zatorową (grupa stentująca) lub endarterektomią tętnicy szyjnej (grupa endarterektomii). Czytaj dalej Randomizowana próba stentu a chirurgia bezobjawowego zwężenia tętnicy szyjnej ad

National Cluster-Randomized Trial of Duty-Hour Elastyczność w szkoleniu chirurgicznym ad

Oceniano również zadowolenie mieszkańców i sposób postrzegania opieki nad pacjentem, edukacji rezydentów i dobrego samopoczucia mieszkańców. Metody
Projekt badania i nadzór
Badanie to miało charakter prospektywny, randomizowany pod względem grupowym, pragmatyczny i niezależny od badania, porównując standardową politykę godzinową ACGME z elastycznymi politykami w zakresie stawek godzinowych.32 Badanie przeprowadzono od lipca 2014 r. Do 30 czerwca 2015 r.
Wstępny protokół próbny został sprawdzony przez biuro komisji kontrolnej uczelni Northwestern University, które określiło badanie jako badanie nieosobowe (patrz Dodatek Dodatek, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu) .31,32 Autorzy ręczyli dla dokładności i kompletności analiz danych i danych oraz dla wierności badania i niniejszego raportu dla protokołu (dostępne na stronie).
Członkowie American Board of Surgery (ABS) i American College of Surgeons (ACS) mieli rolę w projektowaniu i prowadzeniu badania; gromadzenie, zarządzanie i interpretacja danych; przygotowanie, przegląd i zatwierdzenie manuskryptu; oraz decyzja o przesłaniu rękopisu do publikacji, ponieważ liderzy tych organizacji są współautorami i współpracownikami. ACGME odegrało rolę tylko w opracowaniu badania, o ile zatwierdziło ono warunki zwolnienia dla szpitali w grupie elastycznej polityki. Zarządy tych organizacji nie odgrywały żadnej roli w projektowaniu i prowadzeniu badań, analizie danych, przygotowaniu lub przeglądzie manuskryptów ani w podjęciu decyzji o przekazaniu manuskryptu do publikacji. Czytaj dalej National Cluster-Randomized Trial of Duty-Hour Elastyczność w szkoleniu chirurgicznym ad

Randomizowana próba stentu a chirurgia bezobjawowego zwężenia tętnicy szyjnej ad 7

ACT Użyłem ścieżki kwalifikacji dla badaczy lekarzy, która była podobna do tej stosowanej w CREST i, jak w CREST, nie zawierała specyficznych podgrup pacjentów, którzy byli w grupie wysokiego ryzyka powikłań po endarterektomii lub stentowaniu. W momencie rozpoczęcia i rozpoczęcia ACT I, CREST zaprojektowano do oceny tylko pacjentów z objawami. ACT I został zaprojektowany w celu uzupełnienia CREST, porównując stentowanie i endarterektomię u pacjentów bezobjawowych, którzy nie byli w wieku powyżej 79 lat i byli na standardowe ryzyko powikłań z obu procedur, gdy procedury były wykonywane przez interwencjonistów i chirurgów z odpowiednią wiedzą i doświadczeniem i gdy zastosowano rutynową ochronę zatorową i podwójną terapię przeciwpłytkową. CREST został później zmodyfikowany w celu włączenia pacjentów bezobjawowych. Powszechnie uznaje się, że umiejętności i doświadczenie lekarza są ważne w osiąganiu akceptowalnych wyników zarówno w przypadku endarterektomii, jak i stentowania, szczególnie u pacjentów bezobjawowych, u których bezwzględna redukcja ryzyka związanego z interwencją jest niewielka.9,13 Wyniki badanie wzmacnia odkrycia CREST, ponownie sugerując, że krótkoterminowe i długoterminowe wyniki w odniesieniu do zapobiegania udarowi są podobne w przypadku stentowania i endarterektomii. Ponadto, podobnie jak w CREST, stwierdziliśmy, że wskaźniki udaru, śmierci i zawału serca były niskie przy każdej interwencji.5 Ograniczeniem obecnego badania, które zostało zaprojektowane i rozpoczęło rejestrację dziesięć lat temu, jest brak grupy terapeutycznej, która otrzymała tylko współczesną terapię medyczną. Aktualne wytyczne dotyczące wielu specjalistów oraz istniejące dowody wspierają zastosowanie rewaskularyzacji tętnic szyjnych w leczeniu wybranych pacjentów.1,11 Jednak postępy w leczeniu doprowadziły do zmniejszenia ryzyka udaru w wybranych populacjach z objawami neurologicznymi.14-16 Badania obserwacyjne wykazały że roczne ryzyko udaru u pacjentów bezobjawowych wynosi prawdopodobnie mniej niż 1% rocznie w połączeniu z nowoczesną terapią medyczną.15,17-19 Udoskonalona terapia medyczna może również złagodzić korzyści płynące z interwencji u pacjentów z chorobą miażdżycową wewnątrzczaszkową i wieńcową.20,21 Techniki stratyfikacji ryzyka mogą pomóc w identyfikacji pacjentów wysokiego ryzyka i niskiego ryzyka.22 Chociaż ACT I nie odnosi się do porównania między rewaskularyzacją a samą współczesną terapią medyczną, spadająca szybkość udaru i wynikająca z tego zmienność w praktyce klinicznej doprowadziły do ważne nowe randomizowane badania kliniczne, takie jak CREST 2 (ClinicalTrials.gov number, NCT02089217), które zostaną ponownie ocenione względna korzyść. Czytaj dalej Randomizowana próba stentu a chirurgia bezobjawowego zwężenia tętnicy szyjnej ad 7

Telmisartan zapobiegający nawracającym udarom i zdarzeniom sercowo-naczyniowym ad

W jednym małym badaniu bloker receptora angiotensyny (ARB), który rozpoczął się wkrótce po udarze, zmniejszył wskaźniki zgonów i zdarzeń sercowo-naczyniowych, pomimo braku obniżenia ciśnienia krwi. W tych badaniach większość pacjentów zapisano kilka miesięcy lub lat po udarze, a potencjalna korzyść związana z zastosowaniem blokerów układu renina-angiotensyna wkrótce po udarze nie została jednoznacznie ustalona. W związku z tym ocenialiśmy, czy terapia telmisartanem, ARB, podawana w dawce 80 mg na dobę, może zmniejszyć ryzyko udaru, gdy zostanie rozpoczęta w ciągu 4 miesięcy po udarze i będzie kontynuowana przez 2,5 roku.
Metody
Protokół badania
Szczegóły protokołu badania zostały opublikowane poprzednio.9 Pacjenci pochodzili z 695 ośrodków w 35 krajach i ostatnio mieli udar niedokrwienny. Zastosowaliśmy projekt czynnikowy dwa na dwa, aby porównać cztery schematy: kombinację kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) i dipirydamolu o przedłużonym uwalnianiu, w porównaniu z klopidogrelem, i telmisartanu w porównaniu z placebo. Czytaj dalej Telmisartan zapobiegający nawracającym udarom i zdarzeniom sercowo-naczyniowym ad

Telmisartan zapobiegający nawracającym udarom i zdarzeniom sercowo-naczyniowym czesc 4

Około 42% pacjentów miało pochodzenie etniczne inne niż biała europejska, 25% miało wcześniejsze przemijające napady niedokrwienne (TIA) lub udar mózgu przed udarem kwalifikującym, 19% miało objawy miażdżycy w innych naczyniach krwionośnych, 28% miało cukrzycę, 74 % miało nadciśnienie w wywiadzie, a 57% było obecnych lub byłych palaczy; 37% pacjentów otrzymywało inhibitor ACE. U większości pacjentów wystąpił niedawno udar mózgu spowodowany niedrożnością tętnicy małej, a 24% było co najmniej umiarkowanie niepełnosprawne (wynik na skali Rankina .3). Czas od udaru do randomizacji wynosił 10 dni lub krócej u 8087 pacjentów (40%), od 11 do 30 dni u 5887 pacjentów (29%) i ponad 30 dni u 6314 pacjentów (31%). Mediana odstępu od udaru do randomizacji wynosiła 15 dni. Kontynuacja i przestrzeganie
Średni czas obserwacji wynosił 30 miesięcy (zakres od 18 do 52). Czytaj dalej Telmisartan zapobiegający nawracającym udarom i zdarzeniom sercowo-naczyniowym czesc 4

Aspiryna i Dipyridamol o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu z klopidogrelem do nawracającego udaru czesc 4

Aby odrzucić hipotezę o niskiej wartości, górna granica 95% przedziału ufności dla współczynnika hazardu musi być niższa od wartości 1,075 (wzrost o 7,5% w zagrożeniu związanym z aspiryną plus dipirydamol o przedłużonym uwalnianiu). Przy 1715 powtarzających się udarach uzyskalibyśmy statystyczną moc 82%, aby odrzucić hipotezę null niższą, zakładając zmniejszenie ryzyka względnego o 6,5% w przypadku aspiryny plus dipirydamol o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu z klopidogrelem. Pierwotna analiza dotyczyła czasu do pierwszego nawrotu udaru. Model regresji proporcjonalnych hazardów Coxa został wstępnie zdefiniowany do analizy tego wyniku i jako współzmiennych ustalono wartości wyjściowe dla wieku, stanu cukrzycy, użycia lub nie użycia inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę i wyniku na zmodyfikowanej skali Rankina. Przed przeprowadzeniem porównania przeciwpłytkowego, na podstawie danych zebranych w grupach telmisartanu i placebo, przeprowadziliśmy test interakcji (z wcześniej określoną wartością alfa 1%). Czytaj dalej Aspiryna i Dipyridamol o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu z klopidogrelem do nawracającego udaru czesc 4

Randomizowane badanie chirurgii artroskopowej w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego ad 5

Pięćdziesięciu ośmiu pacjentów nie kwalifikowało się, a 31 odmówiło udziału, co dało w sumie 188 pacjentów poddanych randomizacji. 94 pacjentów zostało przydzielonych do chirurgii artroskopowej i zoptymalizowanej terapii fizycznej i medycznej, a 94 do samodzielnej terapii fizycznej i medycznej. Dziesięciu pacjentów (dwóch w grupie operacyjnej i ośmiu w grupie kontrolnej) wycofało zgodę po randomizacji. Sześciu pacjentów przydzielonych do zabiegu chirurgicznego zdecydowało, że nie będzie poddawać się zabiegowi; dane od tych pacjentów analizowano, zgodnie z zasadą zamiaru leczenia, danymi z grupy chirurgicznej. Chociaż wyjściowa charakterystyka grup była podobna (Tabela 1), pacjenci przydzieleni do operacji mieli nieco wyższe całkowite wyniki WOMAC. Czytaj dalej Randomizowane badanie chirurgii artroskopowej w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego ad 5

Randomizowane badanie chirurgii artroskopowej w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego cd

Chirurg ortopeda ocenił przedziały stawowe przyśrodkowe, boczne i rzepkowo-udowe, klasyfikował zmiany stawowe zgodnie z klasyfikacją Outerbridge, 30 nawadniał przedział z co najmniej litrem soli fizjologicznej i wykonał jeden lub więcej z następujących zabiegów: synowektomia; opracowanie; lub wycięcie zwyrodnieniowych łez łąkotek, fragmentów chrząstki stawowej lub klap chondralnych i osteofitów, które zapobiegły pełnemu wypukłości. Nie przeprowadzono ścierania ani mikrozłamań defektów chrzęstnych. Zoptymalizowana terapia fizykalna i medyczna została rozpoczęta w ciągu 7 dni po zabiegu chirurgicznym i odbyła się identyczny program w obu grupach. Fizjoterapia była prowadzona przez godzinę raz w tygodniu przez 12 kolejnych tygodni. Interwencja została ustandaryzowana i oparta na przeglądzie literatury oraz formalnym badaniu uniwersyteckich fizjoterapeutów.31 Informacje na temat programu ćwiczeń w domu, który podkreślał zakres ruchów i ćwiczenia wzmacniające, zostały dostarczone wszystkim pacjentom. Czytaj dalej Randomizowane badanie chirurgii artroskopowej w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego cd