Rivaroxaban w profilaktyce przeciwzakrzepowej u pacjentów z ostrą chorobą AD 4

Pacjenci byli włączeni do populacji, jeśli zostali poddani odpowiedniej ocenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej nie później niż 2 dni po podaniu ostatniej dawki badanego leku i brak poważnych naruszeń protokołu. Pacjenci byli włączeni w populację bezpieczeństwa, jeśli otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku. W odniesieniu do obu wyników skuteczności w skali kopriicznej, względny współczynnik ryzyka występowania częstości występowania (rywaroksabanu w porównaniu z enoksaparyną) oszacowano na podstawie modelu Mantela-Haenszela z warstwowaniem według regionu geograficznego. Populacja z protokołem była pierwotną populacją w analizie nie niższej jakości (w dniu 10), a zmodyfikowana populacja przeznaczona do leczenia była pierwotną populacją do analizy wyższości (w dniu 35). Czytaj dalej Rivaroxaban w profilaktyce przeciwzakrzepowej u pacjentów z ostrą chorobą AD 4

Randomizowana próba stentu a chirurgia bezobjawowego zwężenia tętnicy szyjnej

Wcześniejsze badania kliniczne sugerowały, że stentowanie tętnic szyjnych za pomocą urządzenia do wychwytywania i usuwania zatorów ( ochrona zatorowa ) jest skuteczną alternatywą dla endarterektomii tętnic szyjnych u pacjentów ze średnim lub wysokim ryzykiem powikłań chirurgicznych. Metody
W tej próbie porównaliśmy stentowanie tętnic szyjnych z ochroną zatorową i endarterektomią tętnicy szyjnej u pacjentów w wieku 79 lat lub młodszych, którzy mieli ciężkie zwężenie tętnicy szyjnej i byli bezobjawowi (tj. Nie wystąpił udar, przejściowy atak niedokrwienny lub fuga amaurozy w 180 dni przed rejestracją) i nie uznano ich za grupę wysokiego ryzyka powikłań pooperacyjnych. Badanie miało na celu zarejestrowanie 1658 pacjentów, ale zostało zatrzymane wcześnie, po tym, jak 1453 pacjentów zostało poddanych randomizacji, z powodu powolnej rejestracji. Pacjentów obserwowano przez okres do 5 lat. Pierwotny złożony punkt końcowy zgonu, udaru mózgu lub zawału mięśnia sercowego w ciągu 30 dni po zabiegu lub udarze po stronie bocznej w ciągu roku był testowany z marginesem nierówności wynoszącym 3 punkty procentowe.
Wyniki
Stentowanie było nie mniejsze niż endarterektomia w odniesieniu do pierwotnego złożonego punktu końcowego (częstość zdarzeń, odpowiednio, 3,8% i 3,4%, P = 0,01 dla nie mniejszej). Czytaj dalej Randomizowana próba stentu a chirurgia bezobjawowego zwężenia tętnicy szyjnej

Randomizowana próba stentu a chirurgia bezobjawowego zwężenia tętnicy szyjnej ad 7

ACT Użyłem ścieżki kwalifikacji dla badaczy lekarzy, która była podobna do tej stosowanej w CREST i, jak w CREST, nie zawierała specyficznych podgrup pacjentów, którzy byli w grupie wysokiego ryzyka powikłań po endarterektomii lub stentowaniu. W momencie rozpoczęcia i rozpoczęcia ACT I, CREST zaprojektowano do oceny tylko pacjentów z objawami. ACT I został zaprojektowany w celu uzupełnienia CREST, porównując stentowanie i endarterektomię u pacjentów bezobjawowych, którzy nie byli w wieku powyżej 79 lat i byli na standardowe ryzyko powikłań z obu procedur, gdy procedury były wykonywane przez interwencjonistów i chirurgów z odpowiednią wiedzą i doświadczeniem i gdy zastosowano rutynową ochronę zatorową i podwójną terapię przeciwpłytkową. CREST został później zmodyfikowany w celu włączenia pacjentów bezobjawowych. Powszechnie uznaje się, że umiejętności i doświadczenie lekarza są ważne w osiąganiu akceptowalnych wyników zarówno w przypadku endarterektomii, jak i stentowania, szczególnie u pacjentów bezobjawowych, u których bezwzględna redukcja ryzyka związanego z interwencją jest niewielka.9,13 Wyniki badanie wzmacnia odkrycia CREST, ponownie sugerując, że krótkoterminowe i długoterminowe wyniki w odniesieniu do zapobiegania udarowi są podobne w przypadku stentowania i endarterektomii. Ponadto, podobnie jak w CREST, stwierdziliśmy, że wskaźniki udaru, śmierci i zawału serca były niskie przy każdej interwencji.5 Ograniczeniem obecnego badania, które zostało zaprojektowane i rozpoczęło rejestrację dziesięć lat temu, jest brak grupy terapeutycznej, która otrzymała tylko współczesną terapię medyczną. Aktualne wytyczne dotyczące wielu specjalistów oraz istniejące dowody wspierają zastosowanie rewaskularyzacji tętnic szyjnych w leczeniu wybranych pacjentów.1,11 Jednak postępy w leczeniu doprowadziły do zmniejszenia ryzyka udaru w wybranych populacjach z objawami neurologicznymi.14-16 Badania obserwacyjne wykazały że roczne ryzyko udaru u pacjentów bezobjawowych wynosi prawdopodobnie mniej niż 1% rocznie w połączeniu z nowoczesną terapią medyczną.15,17-19 Udoskonalona terapia medyczna może również złagodzić korzyści płynące z interwencji u pacjentów z chorobą miażdżycową wewnątrzczaszkową i wieńcową.20,21 Techniki stratyfikacji ryzyka mogą pomóc w identyfikacji pacjentów wysokiego ryzyka i niskiego ryzyka.22 Chociaż ACT I nie odnosi się do porównania między rewaskularyzacją a samą współczesną terapią medyczną, spadająca szybkość udaru i wynikająca z tego zmienność w praktyce klinicznej doprowadziły do ważne nowe randomizowane badania kliniczne, takie jak CREST 2 (ClinicalTrials.gov number, NCT02089217), które zostaną ponownie ocenione względna korzyść. Czytaj dalej Randomizowana próba stentu a chirurgia bezobjawowego zwężenia tętnicy szyjnej ad 7

Olanzapina do zapobiegania wywołanym chemioterapią nudnościami i wymiotami

Zbadano skuteczność olanzapiny w zapobieganiu nudnościom i wymiotom u pacjentów otrzymujących chemioterapię o silnym działaniu wymiotnym. Metody
W randomizowanym, podwójnie ślepym badaniu III fazy porównano olanzapinę z placebo, w połączeniu z deksametazonem, aprepitantem lub fosaprepitantem i antagonistą receptora 3 typu 5-hydroksytryptaminy, u pacjentów bez wcześniejszej chemioterapii, którzy otrzymywali cisplatynę (. 70 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała) lub cyklofosfamid-doksorubicyna. Dawki trzech współdziałających leków podawanych przed i po chemioterapii były podobne w obu grupach. Dwie grupy otrzymywały doustnie 10 mg olanzapiny lub placebo w dniach od do 4. Podstawowym punktem końcowym było zapobieganie nudnościom; pełna odpowiedź (bez wymiotów i bez użycia leków ratunkowych) była drugorzędowym punktem końcowym.
Wyniki
W analizie uwzględniliśmy 380 pacjentów, którzy mogliby zostać poddani ocenie (192 przypisanych do olanzapiny i 188 do placebo). Czytaj dalej Olanzapina do zapobiegania wywołanym chemioterapią nudnościami i wymiotami