Typ tarczycowy

Typ tarczycowy będą stanowiły osoby drobne, szczupłe o dość długich kończynach, małym sercu i dobrym owłosieni. Nastroje ich są zmienne. UP tarczycowy wykazuje przewagę działania współczulnego. Typ ten sprzyja-rozwojowi gruźlicy. Typ nadnerczowy cechuje się budową średnią lub małą, dużym owłosieniem, silnym rozwojem narządów płciowych. Czytaj dalej Typ tarczycowy

Fald ten zwie sie – krezka brzuszna (mesenterium ventrale).

Fałd ten zwie się – krezką brzuszną (mesenterium ventrale). Z powyższego wynika, że jelito pierwotne jest z dwóch stron zawieszone w jamie ciała przy pomocy dwóch fałdów surowiczych, przeznaczonych do doprowadzania do przewodu pokarmowego naczyń i nerwów. Zarówno cała otrzewna, jak i jej części, które ujęliśmy pod nazwą – krezek (mesenteria), przyjmują żywy udział w dziejach rozwojowych przewodu pokarmowego, często więc wypadnie o nich wspominać. Na razie chcę tutaj tylko zaznaczyć, że we wszystkich przypadkach otrzewna przylega bezpośrednio do ścian przewodu pokarmowego lub do jego pochodnych. Będę ją nazywać – błoną sulowiczą (serosa). Czytaj dalej Fald ten zwie sie – krezka brzuszna (mesenterium ventrale).

Wazna cecha szpary ustnej jest jej szerokosc

U osobników dorosłych mięśniówka wargowa kształtuje łuki zębowe oraz nadaje wargom własności- chwytne, wyrażone u niektórych ssaków szczególnie silnie (Bovidae, GiraJfidae). – Szpara ust (rima oris) stanowi wejście do jamy ustnej. Jak wspomniano powyżej, jest ona ograniczona wargami i rozciąga się od jednego do drugiego kąta ust. Ważną cechą szpary ustnej jest j ej szerokość, zależna od rodzaju pobieranego pokarmu. Jest więc ona bardzo szeroka u planktonofagów (Oetacea), szeroka u Carnirora, raczej wąska u roślinożerców (np. Czytaj dalej Wazna cecha szpary ustnej jest jej szerokosc

Znaczenie rozszczepu nie jest dotychczas wyjasnione

Znaczenie rozszczepu nie jest dotychczas wyjaśnione. Warstwę głęboką warg stanowi – śluzówka (mucosa) zaopatrzona w liczne, drobne, – gruczoły wargowe (glandulae labiales), wydzielające śluz. Gruczoły te zaliczamy do ślinianek. Śluzówka warg spotyka się z warstwą skórną wzdłuż wąskiego brzegu wargowego szparę ustną. W odcinku przykątowym warg spotykamy u wielu ssaków (np. Czytaj dalej Znaczenie rozszczepu nie jest dotychczas wyjasnione

Zasadniczo migdalek mozna uwazac za miejsce pofaldowania blony sluzowej dolu migdalkowego

Budowa oraz wielkość migdałka podniebiennego podlegają dość wielkim odchyleniom. Zasadniczo migdałek można uważać za miejsce pofałdowania błony śluzowej dołu migdałkowego, wskutek czego powstaje większa lub mniejsza ilość zachyłków, otwierających sie do wnętrza jamy ustnej. Zachyłki te nazywamy -:- zatokami albo kryptami mogdałkowymi (sinus tonsillares). Miąższ błony śluzowej jest wypełniony licznymi limfocytami, skupiającymi się zwłaszcza w tzw. ośrodkach rozrodczych. Czytaj dalej Zasadniczo migdalek mozna uwazac za miejsce pofaldowania blony sluzowej dolu migdalkowego

Przyusznica jest unerwiona wlóknami

Przewód przyuszniczy ciągnie się od ślinianki wprost do tej brodawki po powierzchni zewnętrznej żwacza lub też, co się zdarza u Bos, u Equidae i u Suidae, okrąża powierzchnię wewnętrzną kąta żuchwy i poprzez wcięcie przedżwaczowe żuchwy (incisura praemasseterica) dostaje się na policzek po czym przebija m. policzkowy. Rozumie się samo przez się, że przewód przyuszniczy i przewody wszystkich innych gruczołów ustroju jest pod względem anatomicznym śladem pączkowania nabłonka gruczołowotwórczego, w danym przypadku nabłonka powierzchni wewnętrznej policzka, w trakcie rozwoju osobniczego. Przyusznica jest unerwiona włóknami n. językowogardłowego bezpośrednim sąsiedztwie brodawki śliniankowej występuje u płodów zaczątek przyusznicy dodatkowej, znanej pod nazwą narządu Chievitza. Czytaj dalej Przyusznica jest unerwiona wlóknami

Slina (saliva) jest ciecza wydzielana przez slinianki pod wplywem bodzców chemicznych

Ślina (saliva} jest cieczą wydzielaną przez ślinianki pod wpływem bodźców chemicznych oraz bodźców fizycznych, wywieranych na śluzówkę przez pokarm. Głównymi składnikami śliny jest woda oraz mucyna do których dołącza się często u ssaków ferment – karbohydraza, atakujący węglowodany. U kręgowców niższych oraz u ssaków roślinożernych, ślina jest pozbawiona karbohydrazy. Odczyn śliny jest słabo zasadowy lub obojętny, albo lekko kwaśny (± pH = 6. 6). Czytaj dalej Slina (saliva) jest ciecza wydzielana przez slinianki pod wplywem bodzców chemicznych

Skuteczność długo działającej antykoncepcji AD 4

Uważano, że uczestniczka stosowała DMPA przez 3 miesiące po zapisie zastrzyku. W przypadku wyrzucenia wkładki, jeśli uczestniczka wiedziała, że urządzenie wypadło i zaszła w ciążę, niezamierzoną ciążę przypisano bez metody (chyba że zastosowano inną metodę). Jednakże, jeśli uczestnik nie był świadomy, że urządzenie wypadło, ciążę przypisano niewydolności domina. Podczas każdego kolejnego wywiadu pytaliśmy uczestników, czy nadal stosują tę samą metodę antykoncepcyjną, jeśli przestali jej używać, oraz daty rozpoczęcia i zakończenia. Czytaj dalej Skuteczność długo działającej antykoncepcji AD 4

Pozostala czesc brodawki zebowej

Pozostała część brodawki zębowej przekształca się w zębie dorosłym we wspomnianą powyżej – miazgę zębową (pulpa dentis). Składa się ona z tkanki łącznej nader luźnej, z naczyń i gałązek nerwowych, a powierzchnię jej, stykającą się z zębiną, okrywa warstwa odontoblastów, wysyłających w głąb zębiny włókna Tomesa. Trzeci składnik twardy zęba – cement powstaje w sposób następujący. W miarę tworzenia się cokołu zębinowego i płaszcza szkliwowego tkanka łączna, otaczająca zawiązek kształtującego się zęba, tworzy torebkę zębową (capsula dentie), w której w warstwie dośrodkowej wyróżnicowuje się szereg komórek – cementoblastów, tworzących cement w sposób zbliżony do tego w jaki osteoblasty tworzą tkankę kostną. W zębie dorosłym cementoblasty, jak już wiemy, ześrodkowują się w – ozębnej (periodontium). Czytaj dalej Pozostala czesc brodawki zebowej

Chemioterapia raka piersi HER2

Monoklonalne przeciwciało przeciwko czynnikowi wzrostu śródbłonka naczyń, wykazało kliniczną skuteczność u pacjentów z przerzutowym rakiem piersi z receptorem 2 ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu (HER2). Oceniliśmy skuteczność, mierzoną zgodnie z tempem pełnej odpowiedzi patologicznej (brak choroby inwazyjnej i śródprzewodnikowej w piersi i pachowych węzłach chłonnych) oraz bezpieczeństwem dodania bewacizumabu do chemioterapii neoadiuwantowej u pacjentów z wczesnym stadium raka piersi. Metody
Losowo przydzielono 1948 pacjentów z medianą wielkości guza 40 mm w badaniu palpacyjnym w celu otrzymania neoadjuwantowej epirubicyny i cyklofosfamidu, a następnie docetakselu, z jednoczesnym lub bez jednoczesnego podawania bewacyzumabu. Pacjenci z nieleczonym, pozbawionym receptorów HER2-ujemnym rakiem sutka byli kwalifikowani, jeśli mieli duże guzy, chorobę z niedoborem receptora hormonalnego lub chorobę hormonozależną z wyczuwalnymi węzłami lub pozytywne wyniki na biopsji węzła wartowniczego i brak zwiększonego ryzyka sercowo-naczyniowego lub krwawienia. Czytaj dalej Chemioterapia raka piersi HER2