Randomizowana próba stentu a chirurgia bezobjawowego zwężenia tętnicy szyjnej ad

Większość procedur rewaskularyzacji tętnic szyjnych w Stanach Zjednoczonych to endarterektomie tętnic szyjnych wykonywane w celu leczenia bezobjawowej choroby miażdżycowej. Rewaskularyzację wykonuje się również za pomocą stentów z urządzeniami do wychwytywania i usuwania zatorów ( urządzenia chroniące przed zatorem ) .33,4 W badaniu endoskopowym od angioplastyki tętnic szyjnych przeciw stentowaniu (CREST) nie stwierdzono istotnej różnicy między endarterektomią tętnicy szyjnej a stentowaniem z użyciem zatoru. ochrona w leczeniu stwardnienia tętnic szyjnych w odniesieniu do złożonego punktu końcowego udaru, zgonu lub zawału mięśnia sercowego. 5 CREST obejmował zarówno pacjentów objawowych, jak i bezobjawowych, i nie był dostatecznie zasilony, aby rozróżnić, czy endarterektomia tętnicy szyjnej i stentowanie z użyciem zatoru ochrona była równoważna ze względu na status objawowy. Głównym celem bezobjawowej próby tętnic szyjnych (ACT) było porównanie wyników endarterektomii tętnicy szyjnej ze stentowaniem z ochroną zatorową u pacjentów z bezobjawowym ciężkim zwężeniem tętnic szyjnych, którzy byli w standardowym ryzyku powikłań chirurgicznych. Metody
Projekt badania
ACT I był prospektywnym, wieloośrodkowym badaniem obejmującym bezobjawowych pacjentów z ciężkim zwężeniem rozwidlenia tętnic szyjnych, spowodowanych chorobą miażdżycową, którzy byli w standardowym ryzyku powikłań chirurgicznych. Zakwalifikowani pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 3: 1, aby poddać się stentowaniu z ochroną zatorową (grupa stentująca) lub endarterektomią tętnicy szyjnej (grupa endarterektomii). Czytaj dalej Randomizowana próba stentu a chirurgia bezobjawowego zwężenia tętnicy szyjnej ad

National Cluster-Randomized Trial of Duty-Hour Elastyczność w szkoleniu chirurgicznym ad 10

Co ważne, mimo że istniała tendencja sprzyjająca standardowym politykom w odniesieniu do wyników związanych z postrzeganiem czasu osobistego, zadowolenie mieszkańców z ogólnego samopoczucia nie różniło się znacząco między grupami. Osoby o elastycznej polityce nie zgłosiły mniejszej satysfakcji z ogólnej edukacji rezydentów i nie spostrzegły, że zmęczenie wpływa na ich bezpieczeństwo osobiste lub bezpieczeństwo pacjentów. Nie było również znaczącej różnicy w zadowoleniu z polityk w czasie służby między badanymi grupami. Wyniki te sugerują, że mieszkańcy stwierdzili, że elastyczne zasady czasu pracy poprawiły wiele aspektów opieki nad pacjentami i edukacji rezydentów bez znacznej różnicy w ich osobistym bezpieczeństwie, ale korzyści te przyniosły uznanie, że elastyczne polityki wpłynęły na czas osobistych działań i niektórych aspektów dobre samopoczucie. Opieka nad pacjentem i edukacja rezydentów może zostać zakłócona przez przerwy w ciągłości opieki (tj. Przeniesienia) 22-24; w związku z tym innym ważnym odkryciem w naszym badaniu było to, że mieszkańcy z grupy elastycznej polityki byli o połowę bardziej narażeni na opuszczenie lub pominięcie operacji lub oddali aktywną opiekę nad pacjentem, niż ci z grupy standardowej. Sugeruje to, że elastyczne, mniej restrykcyjne godziny służby miały zamierzony efekt poprawy ciągłości opieki, co znalazło odzwierciedlenie w odczuciach mieszkańców w zakresie korzyści w odniesieniu do ciągłości i bezpieczeństwa pacjentów w grupie interwencyjnej. Czytaj dalej National Cluster-Randomized Trial of Duty-Hour Elastyczność w szkoleniu chirurgicznym ad 10

Olanzapina do zapobiegania wywołanym chemioterapią nudnościami i wymiotami czesc 4

Odsetek pacjentów bez nudności był porównywany pomiędzy grupami leczenia sekwencyjnie: najpierw dla całego okresu, a następnie dla wczesnych i późniejszych okresów jednocześnie. Ta hierarchiczna kolejność została wybrana, ponieważ uznaliśmy, że najważniejszym momentem jest ulga, a ulgi we wczesnym i późniejszym okresie mają równie ważne znaczenie drugorzędne. Wtórne punkty końcowe obejmowały pełną odpowiedź (bez epizodów wymiotnych i bez stosowania leków ratunkowych). Pełna odpowiedź została określona na podstawie dziennych zapisów pacjentów podczas ogólnych, wczesnych i późniejszych okresów oceny oraz zgłoszonych działań niepożądanych.
Analiza statystyczna
W tym badaniu przyjęto sekwencyjny projekt grupowy z tymczasową analizą pod kątem wyższości i bezcelowości. Analiza pośrednia miała być przeprowadzona, gdy 50% pacjentów zostało zapisanych i ukończyło codzienną ocenę nudności i wymiotów. Użyliśmy rodziny Lan-DeMets25 funkcji wydatków alfa i beta odpowiadających granicy O Brien-Fleming, aby kontrolować ogólny poziom błędów typu I i typu II. Czytaj dalej Olanzapina do zapobiegania wywołanym chemioterapią nudnościami i wymiotami czesc 4

Aspiryna i Dipyridamol o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu z klopidogrelem do nawracającego udaru ad 7

Działania niepożądane prowadzące do trwałego przerwania leczenia badanego zostały zwiększone w grupie przyjmującej aspirynę i dipirydamol o przedłużonym uwalnianiu (1650 pacjentów [16,4%]) w porównaniu z grupą otrzymującą klopidogrel (1069 pacjentów [10,6%]). Przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych nastąpiło wcześniej w przypadku stosowania kwasu acetylosalicylowego i dipirydamolu o przedłużonym uwalnianiu, z 49,6% wszystkich takich przypadków przerwania leczenia w ciągu pierwszych 2 miesięcy w porównaniu z 32,5% pacjentów w grupie przyjmującej klopidogrel. Trwałe odstawienie badanego leku z powodu bólu głowy występowało częściej wśród biorców aspiryny plus dipirydamol o przedłużonym uwalnianiu (593 [5,9%]) niż wśród biorców klopidogrelu (87 [0,9%]). Ból głowy występował również częściej w grupie przyjmującej aspirynę i dipirydamol o przedłużonym uwalnianiu (30,2% pacjentów w 7 dniu, w porównaniu z 10,2% w grupie otrzymującej klopidogrel). Częstość występowania wybranych zdarzeń niepożądanych prowadzących do przerwania leczenia wymieniono w Tabeli 3 (wszystkie występujące u co najmniej 0,1% pacjentów zgłoszonych w Dodatku Uzupełniającym). Czytaj dalej Aspiryna i Dipyridamol o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu z klopidogrelem do nawracającego udaru ad 7

Chemioterapia na bazie platyny plus Cetuksymab w raku głowy i szyi cd

Stosowanie cisplatyny lub karboplatyny było według uznania badacza. Cetuksymab był podawany w początkowej dawce 400 mg na metr kwadratowy podawany w 2-godzinnym wlewie dożylnym, a następnie w kolejnych dawkach 250 mg na metr kwadratowy podawany w 1-godzinnej infuzji dożylnej, kończący się co najmniej godzinę przed rozpoczęciem leczenia. chemioterapii. Modyfikacje dawki chemioterapii i cetuksymabu były dozwolone zgodnie z kryteriami określonymi w protokole. Pacjenci otrzymywali maksymalnie sześć cykli chemioterapii. Czytaj dalej Chemioterapia na bazie platyny plus Cetuksymab w raku głowy i szyi cd

Chemioterapia na bazie platyny plus Cetuksymab w raku głowy i szyi ad

Inne kryteria włączenia obejmowały niekwalifikowalność do lokalnej terapii; przynajmniej jedno uszkodzenie, które było dwukierunkowo mierzalne za pomocą tomografii komputerowej (CT) lub rezonansu magnetycznego (MRI); wynik umiejętności Karnofsky wynoszący 70 lub więcej (w skali od 0 do 100, przy czym wyższe wyniki oznaczają lepszą wydajność); odpowiednia funkcja hematologiczna, nerkowa i wątrobowa; oraz tkanka nowotworowa, która była dostępna do oceny ekspresji EGFR. Głównymi kryteriami wykluczenia były chirurgia lub napromienianie w ciągu ostatnich 4 tygodni, poprzednia chemioterapia ogólnoustrojowa, o ile nie była częścią leczenia wielomodalnego w przypadku choroby zaawansowanej miejscowo, która została zakończona ponad 6 miesięcy przed rozpoczęciem badania, raka nosogardzieli i innych współistniejących terapii przeciwnowotworowych. Protokół próbny został zatwierdzony przez niezależną komisję etyczną każdego ośrodka i przez władze w każdym odpowiednim kraju. Badanie przeprowadzono zgodnie z Deklaracją Helsińską. Wszyscy pacjenci wyrazili ustną i pisemną świadomą zgodę. Czytaj dalej Chemioterapia na bazie platyny plus Cetuksymab w raku głowy i szyi ad