Slina (saliva) jest ciecza wydzielana przez slinianki pod wplywem bodzców chemicznych

Ślina (saliva} jest cieczą wydzielaną przez ślinianki pod wpływem bodźców chemicznych oraz bodźców fizycznych, wywieranych na śluzówkę przez pokarm. Głównymi składnikami śliny jest woda oraz mucyna do których dołącza się często u ssaków ferment – karbohydraza, atakujący węglowodany. U kręgowców niższych oraz u ssaków roślinożernych, ślina jest pozbawiona karbohydrazy. Odczyn śliny jest słabo zasadowy lub obojętny, albo lekko kwaśny (± pH = 6. 6). Ślina wydzielana pod wpływem układu współczulnego jest gęsta, obfitująca w składniki organiczne (mucyna), i tworzy się w miernej ilości. Ślina przywspółczulna odznacza się obfitością i wodnistością. Jest rzeczą zasługującą na uwagę, że pokarm jest poddawany kolejno w ustroju zmiennym odczynom (pH). Istotnie, podczas gdy w jamie ustnej panuje najczęściej odczyn zasadowy, w żołądku odczyn kwaśny (kwas solny), to w jelicie spotykamy ponownie odczyn zasadowy, Będzie przeciwwskazaną wspomnieć tutaj o zagadkowym narządzie Ackerknechta (gla. paracaruncularie s. organon Acberbnechci). Występuje on u większości ssaków (brak u Primates i II Hominidae) w okolicy podjęzykowej, tuż za każdym z siekaczy przyśrodkowych, i ma postać małokalibrowej, ślepo kończącej się cewki, wciskającej się w obrąb tkanki łącznej luźnej podśluzowej. [patrz też: ambroksol, nutraceutyki, dygestorium ]

Powiązane tematy z artykułem: ambroksol dygestorium nutraceutyki