Obydwie cewy narzadu Jacobsona otwieraja sie do jamy ustnej na wierzcholku brodawki siekaczowej

Ohydwie cewy narządu Jacobsona otwierają się do jamy ustnej na wierzchołku brodawki siekaczowej (stan pierwotny) lub, co częściej bywa, w świetle przewodów siekaczowych albo nawet w jamach nosowych. Jest rzeczą prawdopodobną, że narząd Jacobsona służył niegdyś do oceny węchowej zawartego w jamie ustnej pokarmu. Ku tyłowi od brodawki siekaczowej śluzówkę podniebienia cechuje obecność, silniej lub słabiej wyrażonych, poprzecznych – grzebieni podniebiennych (cristae palatinae), które wraz z powierzchnią grzbietową języka tworzą rodzaj żarna, służącego do przemiału pokarmu. Ten stan rzeczy stwierdzamy u wszystkich ssaków udomowionych. U Primates i u Hominidae grzebienie podniebienne wystęstępują w postaci szczątkowej i tylko u płodów są lepiej rozwinięte. Czytaj dalej Obydwie cewy narzadu Jacobsona otwieraja sie do jamy ustnej na wierzcholku brodawki siekaczowej

Od brodawki ciagnie sie niekiedy wzdluz calego podniebienia jasna smuga – szew podniebienny

Od brodawki ciągnie się niekiedy wzdłuż całego podniebienia jasna smuga – szew podniebienny (raphe palati), stanowiący ślad zrostu obu połówek podniebienia w trakcie rozwoju osobniczego. W ścisłym związku ż brodawką siekaczową jest dodatkowy narząd węchowy zwany narządem Jacobsona (organon Iomeronasale s. Jacobsoni). Narząd ten, znany już u gadów jest zbudowany w sposób następujący. Składa się on z dwóch symetrycznych cewek umieszczonych w przewodach siekaczowych (ductus incisiri s. Czytaj dalej Od brodawki ciagnie sie niekiedy wzdluz calego podniebienia jasna smuga – szew podniebienny

W sklad podniebienia oddzielajacego jame ustna od jam nosowych, wchodza dwie czesci

W skład podniebienia oddzielającego jamę ustną od jam nosowych, wchodzą dwie części: – podniebienie twarde (palatum. durum) i przedłużenie jego dotylne – podniebienie miękkie (palatum molle 8. velum palatinum). O podniebieniu twardym była już mowa , tutaj trzeba tylko zaznaczyć, że niepomierne wydłużenie kośćca podniebienia u Myrmecophagidae następuje wskutek udziału w jego budowie blaszek podniebiennych kk. skrzydłowych. Czytaj dalej W sklad podniebienia oddzielajacego jame ustna od jam nosowych, wchodza dwie czesci

Wlasciwymi czesciami slinotwórczymi sa pecherzyki

Pod względem budowy histologicznej ślinianki należą do typu gruczołów pęcherzykowych, na skutek czego w dużym powiększeniu ślinianka wyglądem swym przypomina grono winne osadzone na szypule, która jest tutaj-przewodem wydalniczym (ductus excretorius), wyprowadzającym wydzielinę do jamy ustnej. Właściwymi częściami ślinotwórczymi są pęcherzyki {sacci salirales}. Są one wysIane jednowarstwowym nabłonkiem cylindrycznym, ułożonym na cieniutkiej błonie podstawnej (membrana basalis), którą z kolei obejmują silnie rozgałęzione, kurczliwe komórki koszykowate. W zależności od charakteru gruczołu nabłonek składa się z komórek śluzowych lub surowiczych, które są głównymi ale nie jedynymi warsztatami ślinotwórczymi. Zaznaczę tutaj mimochodem, że typ ślinianek śluzowych jest rodowo starszy od typu surowiczego, który ukazuje się dopiero u gadów. Czytaj dalej Wlasciwymi czesciami slinotwórczymi sa pecherzyki

Wszystkie slinianki male sa sliniankami sluzowymi

Pod względem czynnościowym wszystkie ślinianki (wielkie i małe) dadzą się podzielić na dwa typy: na-ślinianki śluzowe i ślinianki surowicze. Pierwsze z nich wydzielają jedynie śluz, mający za zadanie zabezpieczenie nabłonka śluzówki oraz spowicie pokarmu śliską otoczką ułatwiającą połykanie, ślinianki zaś surowicze wydzielają ciecz zawierającą zaczyn, działający na skrobię- ptialinę (niekiedy i maltazę), są więc gruczołami o charakterze trawiennym. Wszystkie ślinianki małe są śliniankami śluzowymi. Niektóre spośród ślinianek wielkich wytwarzają zarówno śluz, jak i ciecz zaczynową. Są to-ślinianki mieszane. Czytaj dalej Wszystkie slinianki male sa sliniankami sluzowymi

Drugim typem gruczolów sa – gruczoly pecherzykowe

Ślinianki w ogólności można uważać za swoistego rodzaju pochodne błony śluzowej jamy ustnej, mające za zadanie zwiększenie powierzchni nabłonka wydzielniczego. Identyczny charakter posiadają i inne gruczoły ciała. Korzystając ze sposobności, zwrócimy tutaj uwagę na cechy morfologiczne gruczołów. Otóż, już w trakcie rozwoju osobniczego gruczoły różnicują się w dwóch zasadniczych kierunkach . Jednym z tych kierunków są – gruczoły cewkowe, których elementy wydzielnicze posiadają kształt probówek. Czytaj dalej Drugim typem gruczolów sa – gruczoly pecherzykowe

Drugi podrzad Waleniowatych

Drugi podrząd Waleniowatych, który zachował uzębienie (Ddontooeti), jest pozbawiony narządu fiszbinowego. W tyle podniebienie miękkie kończy się – brzegiem wolnym (margo liber), wystającym w głąb jamy gardłowej. Na brzegu tym widnieje niekiedy (np. u Hominidae i w ogóle u Primates) wyrostek, zwany-języczkiem (urula), Po bokach brzeg wolny podniebienia przechodzi w – łuki podniebienne (arcus paiatini). Jest ich dwa . Czytaj dalej Drugi podrzad Waleniowatych

Przedsionek komunikuje sie z jama ustna wlasciwa przy zamknietych lukach zebowych za posrednictwem – szpar miedzyzebowych

Przedsionek komunikuje się z jamą ustną właściwą przy zamkniętych łukach zębowych za pośrednictwem – szpar międzyzębowych (spatia interdentalia), mogących występować pod różnymi postaciami. Szpary te są wyjątkowo silnie wyrażone u Carnivora. Jak już wiadomo, torby policzkowe wewn. są niczym innym jak zachyłkami przedsionka. Do przedsionka uchodzi wydzielina ślinowa przyusznicy. Czytaj dalej Przedsionek komunikuje sie z jama ustna wlasciwa przy zamknietych lukach zebowych za posrednictwem – szpar miedzyzebowych

Slina (saliva) jest ciecza wydzielana przez slinianki pod wplywem bodzców chemicznych

Ślina (saliva} jest cieczą wydzielaną przez ślinianki pod wpływem bodźców chemicznych oraz bodźców fizycznych, wywieranych na śluzówkę przez pokarm. Głównymi składnikami śliny jest woda oraz mucyna do których dołącza się często u ssaków ferment – karbohydraza, atakujący węglowodany. U kręgowców niższych oraz u ssaków roślinożernych, ślina jest pozbawiona karbohydrazy. Odczyn śliny jest słabo zasadowy lub obojętny, albo lekko kwaśny (± pH = 6. 6). Czytaj dalej Slina (saliva) jest ciecza wydzielana przez slinianki pod wplywem bodzców chemicznych