Podobny zachylek odchodzi i od odcinka koncowego jelita

Ważniejszymi narządami powstającymi z nabłonka pierwotnej jamy ustnej są: szkliwo zębowe, ślinianki oraz kieszonka Rathkego , stanowiąca zaczątek płata przedniego przysadki mózgowej. Od części pośrodkowej jelita pierwotnego, w miejscu w którym tworzy ono pętlę, skierowaną wypukłością do brzuszni e, odchodzi od niego – przewód żółtowy (ductus vitellinus s. ductus omphaloenrericus) kierujący się poprzez – pępowinę (funiculus umbilioalis) do – pęcherzyka żółtkowego (saccus ritellinus), stanowiącego, jak wiadomo , najpierwotniejszy przydatek płodowy. Podobny zachyłek odchodzi i od odcinka końcowego jelita . Jest to omocznia (allantois), łącząca się poprzez pępowinę z łożyskiem. Czytaj dalej Podobny zachylek odchodzi i od odcinka koncowego jelita

Spazmofilia cechuje sie wzmozona pobudliwoscia ukladu nerwowego

W infantylnej – konstytucji rozróżniamy , infantylizm ogólny, dotyczący całego ustroju łącznie z psychiką, i infantylizm częściowy, dotyczący niedorozwoju gruczołów płciowych, układu sercowo- naczyniowego i głosu. W infantylizmie – wchodzą w grę nie tylko gruczołów płciowych, lecz także i inne gruczoły biorą udział w powstawaniu infantylizmu, a mianowicie: tarczyca, przysadka mózgowa, grasica i nadnercza. Jest to więc zwichnięcie korelacji międzygruczołowej. Spazmofilia cechuje się wzmożoną pobudliwością układu nerwowego ,na rozmaite bodźce i skłonnością do skurczów. Objawy patologiczne, występujące w spazmofilii, sprowadzają się do wzmożonej pobudliwości, skłonności do skurczów mięśniowych w postaci tężyczki, zaburzeń w przemianie mineralnej, szczególnie wapnia. Czytaj dalej Spazmofilia cechuje sie wzmozona pobudliwoscia ukladu nerwowego

Skaza artretyczna (habitus arthriticus) jest skaza niewyraznie sprecyzowana.

Skaza artretyczna (habitus arthriticus) jest skazą niewyraźnie sprecyzowaną. Cechuje się ona leniwą Pinąmater i skłonnością do takich chorób, jak dny, cukrzycy, otyłości, karnicy żółciowej, nerkowej, zapalenia stawów, neuralgii, migreny, przeczulic, zaburzeń w układzie nerwowym wegetatywnym i do wczesnego powstawania miażdżycy. – Ta skaza, nazywana nerwowo-artretyczną, występuje-głównie w rodzinach obarczonych dziedzicznie . W związku z zaburzeniami nerwowymi w regulacji naczyń często powstaje u takich osób nadciśnienie samoistne i wcześnie występuje miażdżyca z pękaniem naczyń krwionośnych i powstawaniem wylewów krwawych. Wynikałoby stąd, że tak rozpowszechniona choroba jak nadciśnienie samoistne powstaje skutkiem odziedziczenia skazy nerwowo-artretycznej, nie zaś samego nadciśnienia. Czytaj dalej Skaza artretyczna (habitus arthriticus) jest skaza niewyraznie sprecyzowana.

Straznikiem stalosci srodowiska wewnetrznego ze strony przewodu pokarmowego jest komórka nablonkowa

Nabłonek ten jest ścianą oddzielającą świat zewnętrzny, reprezentowany przez treść pokarmową, wypełniającą światło przewodu , pokarmowego, od środowiska wewnętrznego ustroju (krew, ciecz międzytkankowa), którego skład chemiczny nie może podlegać odchyleniom (Claude Bernard). Strażnikiem stałości środowiska wewnętrznego ze strony przewodu pokarmowego jest komórka nabłonkowa, będąca jednocześnie żywicielem ustroju. Należy zaznaczyć, że wszystkie gruczoły ustroju (wielkie i małe), należące do układu pokarmowego, są pochodzenia nabłonkowego. Pod nabłonkiem widnieje b. – blaszka podstaw na śluzówki (lamina propria mucosae), a jeszcze głębiej c. Czytaj dalej Straznikiem stalosci srodowiska wewnetrznego ze strony przewodu pokarmowego jest komórka nablonkowa

W warstwie wewnetrznej sa one ulozone okreznie i z tego tytulu warstwe te nazywamy – warstwa okrezna (circularis).

W warstwie wewnętrznej są one ułożone okrężnie i z tego tytułu warstwę tę nazywamy – warstwą okrężną (circularis). Powoduje ona zwężanie światła danego odcinka przewodu pokarmowego. Na zewnątrz od warstwy okrężnej znajduje się – warstwa podłużna (longitudinalis), w której miocyty są ułożone równolegle do osi przewodu pokarmowego. Skurcz warstwy podłużnej powoduje skrócenie i rozszerzenie danego odcinka przewodu pokarmowego. Z powyższego wynika, że obydwie warstwy zachowują się w stosunku do siebie przeciwniczo. Czytaj dalej W warstwie wewnetrznej sa one ulozone okreznie i z tego tytulu warstwe te nazywamy – warstwa okrezna (circularis).

Budowa scian przewodu pokarmowego

Jak już zaznaczyłem, z odcinków tych jedynie jama ustna jest pochodzenia ektodermalnego, natomiast wszystkie pozostałe odcinki aż po odbyt rozwijają się z entodermy. Oddzielny rozdział poświęcimy – otrzewnej (peritonaeum) oraz stosunkom jej do różnych narządów. Budowa ścian przewodu pokarmowego. Ścianę przewodu pokarmowego, w kierunku od światła przewodu na zewnątrz, tworzą warstwy następujące: 1) – śluzówka (mucosa) stanowi warstwę, która swą powierzchnią wewnętrzną styka się bezpośrednio z zawartością przewodu pokarmowego. W skład śluzówki wchodzą: a. Czytaj dalej Budowa scian przewodu pokarmowego

Dzieki przeistoczeniom i róznicowaniom jelito pierwotne przybiera w miare posuwania sie rozwoju postac nader niejednostajna

Do takich zawiązków, powstających z jelita pierwotnego mechanizmem zachyłkowym, należą: kieszonki skrzelowe, tchawica wraz z płucami, wątroba, trzustka oraz wszystkie drobne gruczoły trawienne. W ten sposób jelito pierwotne przekształca się w złożony układ pokarmowy wyłaniający z siebie po drodze szereg narządów o funkcjach różnorodnych i uzyskujących z czasem większą lub mniejszą samodzielność morfologiczną i czynnościową. Dzięki przeistoczeniom i różnicowaniom jelito pierwotne przybiera w miarę posuwania się rozwoju postać nader niejednostajną, urozmaiconą, umożliwiającą rozróżnienie w nim szeregu odcinków, o czym będzie mowa w rozdziale następnym. Podział układu pokarmowego. Cały układ pokarmowy daje się podzielić na następujące odcinki zasadnicze: 2) jama ustna oraz jej pochodne; 3) jama gardłowa albo krócej – gardło i jego pochodne; 4) przełyk; 5) żołądek; 6) dwunastnica i jej pochodne (wątroba, trzustka); 7) jelito; 8) odbyt. Czytaj dalej Dzieki przeistoczeniom i róznicowaniom jelito pierwotne przybiera w miare posuwania sie rozwoju postac nader niejednostajna

Fald ten zwie sie – krezka brzuszna (mesenterium ventrale).

Fałd ten zwie się – krezką brzuszną (mesenterium ventrale). Z powyższego wynika, że jelito pierwotne jest z dwóch stron zawieszone w jamie ciała przy pomocy dwóch fałdów surowiczych, przeznaczonych do doprowadzania do przewodu pokarmowego naczyń i nerwów. Zarówno cała otrzewna, jak i jej części, które ujęliśmy pod nazwą – krezek (mesenteria), przyjmują żywy udział w dziejach rozwojowych przewodu pokarmowego, często więc wypadnie o nich wspominać. Na razie chcę tutaj tylko zaznaczyć, że we wszystkich przypadkach otrzewna przylega bezpośrednio do ścian przewodu pokarmowego lub do jego pochodnych. Będę ją nazywać – błoną sulowiczą (serosa). Czytaj dalej Fald ten zwie sie – krezka brzuszna (mesenterium ventrale).

Bezustannie wydzielajaca sie ciecz czyni powierzchnie plytki chlodna i wilgotna

Bezustannie wydzielająca się ciecz czyni powierzchnię płytki chłodną i wilgotną. Obecność w skórze licznych ciałek czuciowych dotykowych, wrażliwych na ciepło i chłód, usprawiedliwia przypuszczenie, że płytka śluzowata służy do określania kierunku i siły ruchu powietrza. W większości przypadków na powierzchni przedniej wargi górnej widnieje płytki-rowek pośrodkowy (sulcus medianus), nie mający nic wspólnego z szeroką rynienką, występującą jedynie u Hominidae, tzw, – żłobkiem (philtrum) . U Equidae i u Anthropoidea warga górna jest zupełna i nie wykazuje ani rowka pośrodkowego, ani tym bardziej żłobka. Rowek pośrodkowy często kończy się na brzegu wargi drobnym-wcięciem pośrodkowym górnym (incisura media sup. Czytaj dalej Bezustannie wydzielajaca sie ciecz czyni powierzchnie plytki chlodna i wilgotna

W kazdej z warg rozrózniamy trzy warstwy

U większości ssaków powierzchnia przednia wargi górnej przechodzi bez wyraźnej granicy w powierzchnię nosową, tworząc razem – płytkę nosowo-wargową (lamina nasolabialis), Wyjątek stanowią Hominidae, u których, jak wiadomo, nos tworzy wyniosłość wyraźnie odcinającą się od obszaru ustnego . U Proboseidea. u Tapiridae, a poniekąd i u Suidae rozrośnięta warga górna zrasta się z wyciągniętym nosem, tworząc nosowie (rhinariurn. ), będące narządem chwytnym. W każdej z warg rozróżniamy trzy warstwy – warstwę przednią albo skórną, warstwę pośrodkową mięsną i warstwę głęboką śluzową. Czytaj dalej W kazdej z warg rozrózniamy trzy warstwy