Eliminacja przenoszenia Taenia solium w północnym Peru ad 8

Ponadto infekcje u świń przed osiągnięciem wieku, w którym można je uodpornić, stanowią wyzwanie dla szczepień 29, chociaż łączne stosowanie szczepień plus oksfendazol może rozwiązać ten problem.16 Kilka zakażonych świń, które znaleźliśmy pod koniec fazy 3, może odzwierciedlać ponowne wprowadzenie pasożyta. Po ustanowieniu stref eliminacji rozsądne wydaje się rozszerzenie ich na otaczające populacje, aby zapobiec ponownemu wprowadzeniu. Imigracja stanowi ciągłe zagrożenie reintrodukcji, ponieważ ludzie z taeniasami będą migrować do obszarów wolnych od choroby. Zainfekowane świnie i wieprzowina mogą być również transportowane na obszary wolne od choroby i mogą powodować nowe tasiemce jelitowe. Funkcjonujący system nadzoru ma zatem kluczowe znaczenie dla skutecznego wykrywania i łagodzenia nowych przypadków, zanim pasożyt może przywrócić się w danym regionie. Byłoby sensowne, aby nadzór był prowadzony na szczeblu wspólnotowym z nadzorem i konkretnym wsparciem ze strony władz regionalnych i krajowych. Konieczne może być rozważenie szeregu czynników niebiologicznych, aby zapewnić sukces i trwałość programu kontroli, w tym zaangażowanie społeczne, edukację zapobiegawczą i stały nadzór. Czytaj dalej Eliminacja przenoszenia Taenia solium w północnym Peru ad 8

Eliminacja przenoszenia Taenia solium w północnym Peru ad 7

Patrząc z perspektywy czasu, zdajemy sobie sprawę, że pobranie stolca i test immunoenzymatyczny (ELISA) do wykrycia antygenów katywowych pod koniec fazy 3 może dostarczyć dodatkowej miary efektu interwencji. Jednak atak na rezerwuar taenozji był silny, z wieloma rundami chemioterapii. Faza trzecia interwencja przeciwko taenozą obejmowała trzy rundy masowego leczenia, w których 85% populacji otrzymało leczenie co najmniej raz. Ponadto pobraliśmy próbki kału po traktowaniu w pierwszej rundzie masowego leczenia oraz osoby, które uzyskały wyniki, które wskazywały, że mają tasiemiec z najbardziej czułym testem dostępnym do zweryfikowania, że pasożyty zostały zabite. Pomiar zmian częstości występowania lub występowania objawowej neurocysticerkozy u ludzi byłby najlepszym wskaźnikiem wpływu interwencji na zdrowie człowieka, gdyby nie długi okres infekcji. W większości przypadków objawy pojawiają się i utrzymują się lat po zakażeniu.23,24 Jednak spodziewamy się, że nasza interwencja spowoduje zmniejszenie częstości napadów padaczkowych i epilepsji w ciągu najbliższych 5 do 10 lat, podobnie jak w innym programie kontroli w Hondurasie.25 Z drugiej strony świnie zapewniają wygodną i dynamiczną próbkę do pomiaru efektu programu kontrolnego. Około połowa populacji świń odnawia się co 4 do 6 miesięcy, więc nowe kohorty nieeksponowanych świń są wprowadzane w sposób ciągły.26 Mierzyliśmy efekt naszej interwencji przy użyciu szczegółowej sekcji zwłok seropozytywnych świń – kosztowny i pracochłonny proces. Czytaj dalej Eliminacja przenoszenia Taenia solium w północnym Peru ad 7

Eliminacja przenoszenia Taenia solium w północnym Peru ad 6

Znaleźliśmy 3 świnie z żywymi, nie zdegenerowanymi cystami, z których 2 były silnie zainfekowane. Te 3 świnie nie były rejestrowane w rundach interwencji i mogły zostać pominięte podczas interwencji lub mogły zostać przywiezione do populacji świń po interwencji. W 105 ze 107 wiosek nie wykryto żadnej świni z żywą, nie zdegenerowaną torbielą. Dyskusja
Tassenoza i wągrzyca wywołana przez T. solium należą do nielicznych chorób uznawanych za potencjalnie możliwe do wykorzenienia. Wyniki tego programu pokazują, że można przerwać transmisję T. solium w skali regionalnej, tym samym zapobiegając wągocekowi u ludzi i świń. Czytaj dalej Eliminacja przenoszenia Taenia solium w północnym Peru ad 6

Rivaroxaban w profilaktyce przeciwzakrzepowej u pacjentów z ostrą chorobą AD 6

Nie stwierdzono dowodów na heterogeniczność w zależności od podgrupy w odniesieniu do pierwotnego wyniku w dniu 35. rugorzędne wyniki skuteczności. W odniesieniu do pierwszego głównego drugorzędnego wyniku skuteczności (pierwotny wynik skuteczności do dnia 35, ze śmiercią związaną z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową zastąpioną śmiercią z dowolnej przyczyny) zdarzenie miało miejsce w 266 z 3096 pacjenci (8,6%) w grupie otrzymującej riwaroksaban o przedłużonym czasie trwania i 293 z 3169 pacjentów (9,2%) w grupie, która otrzymywała enoksaparynę, a następnie placebo (względne ryzyko rywaroksabanem, 0,93; 95% CI, 0,80 do 1,09; P = 0,38) (Tabela 3). W odniesieniu do drugiego głównego drugorzędowego wyniku skuteczności (pierwszorzędowy wynik skuteczności do 10 dnia dla analizy przewagi w zmodyfikowanej populacji z zamiarem leczenia) wystąpiło zdarzenie u 98 z 3232 pacjentów (3,0%) w grupie rywaroksabanu i u 100 spośród 3271 pacjentów (3,1%) w grupie otrzymującej enoksaparynę (względne ryzyko związane z rywaroksabanem, 0,99, 95% CI, 0,75 do 1,30, P = 0,95). Czytaj dalej Rivaroxaban w profilaktyce przeciwzakrzepowej u pacjentów z ostrą chorobą AD 6