Skuteczność długo działającej antykoncepcji AD 6

W trzech punktach czasowych uczestnicy zażywający pigułki, plaster lub pierścień mieli wyższe wskaźniki niezamierzonej ciąży niż osoby stosujące długo działającą odwracalną antykoncepcję. Wskaźnik niepowodzenia w grupie uczestników, którzy stosowali pigułki, plaster lub pierścień, wynosił odpowiednio 4,8%, 7,8% i 9,4% w latach 1, 2 i 3; odpowiednie odsetki w grupie za pomocą implantów lub implantów wynosiły 0,3%, 0,6% i 0,9% (P <0,001). Wskaźniki niepowodzenia u uczestników, którzy stosowali iniekcje DMPA były podobne do tych wśród uczestników, którzy stosowali implanty lub implanty (0,1%, 0,7% i 0,7% odpowiednio dla lat 1, 2 i 3, P = 0,96). Tabela 3. Czytaj dalej Skuteczność długo działającej antykoncepcji AD 6

Skuteczność długo działającej antykoncepcji AD 4

Uważano, że uczestniczka stosowała DMPA przez 3 miesiące po zapisie zastrzyku. W przypadku wyrzucenia wkładki, jeśli uczestniczka wiedziała, że urządzenie wypadło i zaszła w ciążę, niezamierzoną ciążę przypisano bez metody (chyba że zastosowano inną metodę). Jednakże, jeśli uczestnik nie był świadomy, że urządzenie wypadło, ciążę przypisano niewydolności domina. Podczas każdego kolejnego wywiadu pytaliśmy uczestników, czy nadal stosują tę samą metodę antykoncepcyjną, jeśli przestali jej używać, oraz daty rozpoczęcia i zakończenia. Czytaj dalej Skuteczność długo działającej antykoncepcji AD 4

Objaw wystepowania dwóch zespolów zebowych

Jest to listewka zębowa. W miarę rozwoju listewka ta pogrąża się coraz dalej w głąb tkanki mezenchymatycznej dzieląc się na dwa ramiona, z których jedno będzie stanowić zaczątek-zęba przejściowego, zwanego także mlecznym, a drugie jest zawiązkiem – zęba stałego. Tak więc u ssaków rozróżniamy dwa kolejne zespoły zębowe: uzębienie przejściowe (derititio decidua), charakteryzujące osobniki młode o niedorozwiniętej trzewioczaszce i – uzębienie ostateczne (den- titio permanenta), zastępujące u osobników dorosłych uzębienie poprzednie. Objaw występowania dwóch zespołów zębowych nazywamy- diphyodontyzmem. W bardzo rzadkich przypadkach występuje u ssaków – nionophyodontyzm, charakteryzujący się istnieniem tylko jednego zespołu zębowego. Czytaj dalej Objaw wystepowania dwóch zespolów zebowych