Gra obydwóch tych partnerów musi byc istotnie mistrzowska

Służy on do odciągania kąta ustnego (zwłaszcza u Oarniroras, kształtuje wraz z m. okrężnym ust łuki zębowe, a przede wszystkim jest ważnym przeciwnikiem umięśnienia językowego w czynności podsuwania pokarmu pod miażdżące działanie zębów. Gra obydwóch tych partnerów musi być istotnie mistrzowska, by ani język, ani błona śluzowa policzka nie ulegały w czynności jedzenia okaleczeniu . Powierzchnię wewnętrzną policzka pokrywa śluzówka (mucosa) wyposażona w liczne drobne gruczoły policzkowe (glandulae buccales) o charakterze śluzowym. Dzięki tym oraz innym gruczołom śluzowym jamy ustnej jej płaski nabłonek wielowarstwowy jest stale pokryty cienką warstwą śluzu, który go zabezpiecza przed wszelkimi zadrażnieniami ze strony pokarmu i czyni pokarm śliskim, co ułatwia zabiegi mechaniczne. Czytaj dalej Gra obydwóch tych partnerów musi byc istotnie mistrzowska

Wazna cecha szpary ustnej jest jej szerokosc

U osobników dorosłych mięśniówka wargowa kształtuje łuki zębowe oraz nadaje wargom własności- chwytne, wyrażone u niektórych ssaków szczególnie silnie (Bovidae, GiraJfidae). – Szpara ust (rima oris) stanowi wejście do jamy ustnej. Jak wspomniano powyżej, jest ona ograniczona wargami i rozciąga się od jednego do drugiego kąta ust. Ważną cechą szpary ustnej jest j ej szerokość, zależna od rodzaju pobieranego pokarmu. Jest więc ona bardzo szeroka u planktonofagów (Oetacea), szeroka u Carnirora, raczej wąska u roślinożerców (np. Czytaj dalej Wazna cecha szpary ustnej jest jej szerokosc

Zasadniczo migdalek mozna uwazac za miejsce pofaldowania blony sluzowej dolu migdalkowego

Budowa oraz wielkość migdałka podniebiennego podlegają dość wielkim odchyleniom. Zasadniczo migdałek można uważać za miejsce pofałdowania błony śluzowej dołu migdałkowego, wskutek czego powstaje większa lub mniejsza ilość zachyłków, otwierających sie do wnętrza jamy ustnej. Zachyłki te nazywamy -:- zatokami albo kryptami mogdałkowymi (sinus tonsillares). Miąższ błony śluzowej jest wypełniony licznymi limfocytami, skupiającymi się zwłaszcza w tzw. ośrodkach rozrodczych. Czytaj dalej Zasadniczo migdalek mozna uwazac za miejsce pofaldowania blony sluzowej dolu migdalkowego

Umiesnienie luków podniebiennych

Umięśnienie łuków podniebiennych umożliwia zamknięcie cieśni, przez co zostaje przerwane połączenie między jamą ustną i gardłem. Dzieje się to zawsze w czasie przełykania. W tym akcie skurcz unosiciela podniebienia (lerator veli palatini) i napinacza podniebienia (tensor reli palatini) powoduje uniesienie podniebienia miękkiego, w wyniku czego jama gardłowa traci połączenie z jamami nosowymi podczas połykania pokarmu. W przypadkach porażenia podniebienia pokarm dostaje się w czasie tego aktu do jam nosowych. Między obydwoma łukami podniebiennymi, podniebienno-językowym i podniebienno- gardłowym, widnieje głęboka nisza zwana – dołkiem migdałkowym (fossula s. Czytaj dalej Umiesnienie luków podniebiennych