Chemioterapia raka piersi HER2 AD 7

Test interakcji daje tylko przybliżoną istotność (P = 0,07). Ogólny wskaźnik odpowiedzi klinicznej, określony za pomocą badania dotykowego i obrazowania, był wyższy w grupie otrzymującej bevacizumab niż w grupie, która tego nie zrobiła (87,4% w porównaniu z 79,6%). Częstość operacji zachowujących piersi była identyczna (66,6%) w obu grupach terapeutycznych (tabela 2).
Przestrzeganie zasad leczenia
Z 969 pacjentów, którzy rozpoczęli terapię cyklofosfamidem epirubicyny bez bewacizumabu, 221 (22,8%) zostało przełączonych do grupy 2 z powodu braku odpowiedzi nowotworowej w cyklu 4, a 111 innych pacjentów (11,5%) przerwało leczenie neoadjuwantowe. Z 956 pacjentów, którzy rozpoczęli terapię cyklofosfamidem epirubicyny plus bewacyzumab, 150 (15,7%) zostało przełączonych do grupy 2 z powodu braku odpowiedzi nowotworowej w cyklu 4, kolejne 126 (13,2%) przerwało chemioterapię, a 47 (4,9%) przerwać tylko leczenie bevacizumabem (Ryc. 1). Chemioterapia była opóźniona u 35,6% pacjentów z grupy otrzymującej cyklofosfamid epirubicyny, a następnie docetakselem oraz u 43,1% pacjentów otrzymujących cyklofosfamid epirubicyny, a następnie docetaksel i bewacyzumab (P = 0,001); dawkę zmniejszono odpowiednio u 12,5% i 20,8% pacjentów w obu grupach (p <0,001). Dawki wlewów bewacizumabu zmniejszono o 1,2% i pominięto u 7,6% pacjentów w grupie otrzymującej epirubicynę i cyklofosfamid, a następnie docetaksel plus bewacyzumab; wszystkie osiem cykli bewacizumabu podano 79,8% pacjentów.
Bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane. Działania toksyczne specyficzne dla bewacizumabu, takie jak krwawienie i nadciśnienie tętnicze, występowały częściej w grupie otrzymującej bevacizumab niż w grupie, która jej nie otrzymała (Tabela 3 i Tabela 3 w Dodatku uzupełniającym) . Dodanie bewacizumabu do epirubicyny i cyklofosfamidu, a następnie docetakselu wiązało się z częstszym występowaniem neutropenii z gorączką, infekcji, zapalenia błon śluzowych i zespołu dłoniowo-podeszwowego. Częstość powikłań pooperacyjnych była ogólnie niska, ale była liczbowo wyższa w grupie otrzymującej bevacizumab niż w grupie, która tego nie robiła. W każdej grupie wystąpił jeden zgon podczas terapii (ryc. 1).
Dyskusja
Nasze badanie pokazuje, że dodanie bewacizumabu do neoadjuwantowej chemioterapii zawierającej antracyklinę i taksany może zwiększyć szybkość patologicznej całkowitej odpowiedzi u pacjentów z operacyjnym lub miejscowo zaawansowanym rakiem piersi bez HER2. Wyniki wcześniejszych analiz podgrup sugerują, że wpływ bewacizumabu pochodził głównie od pacjentów z potrójnie ujemnym rakiem piersi (iloraz szans, 1,67). Jednak test interakcji nie był znaczący (P = 0,07) w tym badaniu, który nie był zasilany, aby wykazać te zróżnicowane efekty.
Hamowanie angiogenezy może być potencjalną strategią leczenia potrójnie negatywnego raka piersi, ponieważ geny zaangażowane w angiogenezę są często aktywowane w guzach podstawnych.19 Nasze odkrycia sugerują, że bewacizumab ma wyższy poziom aktywności w podtypie potrójnie ujemnym niż w podtyp hormonu-receptor, podtyp HER2-ujemny; w żadnym z badań z udziałem pacjentów z chorobą przerzutową nie wykazano heterogennej skuteczności bevacizumabu w zależności od statusu receptora hormonalnego.10-12 Obserwowana aktywność u pacjentów z wczesnym stadium raka piersi jest zgodna z ustaleniami National Breastical Adjuvant Breast and Bowel Project B -40 (NSABP B-40, numer ClinicalTrials.gov, NCT00408408, zgłoszony przez Bear i wsp.
[patrz też: Kabiny Sanitarne, wyposażenie taktyczne, ambroksol ]

Powiązane tematy z artykułem: ambroksol Kabiny Sanitarne wyposażenie taktyczne