Bakterie patogenne oporne na wiele antybiotyków – sprawozdanie z warsztatów Uniwersytetu Rockefellera

W ubiegłym roku niewielka grupa naukowców, lekarzy i ekspertów ds. Zdrowia publicznego zebrała się na Uniwersytecie Rockefellera na jednodniowe warsztaty w celu omówienia przyspieszającego rozprzestrzeniania się patogenów bakteryjnych odpornych na środki przeciwdrobnoustrojowe oraz tego, czy wielooporne bakterie stanowią zagrożenie dla zdrowia publicznego w Stanach Zjednoczonych. Stany Zjednoczone. Niniejsze sprawozdanie opiera się na wnioskach z tych warsztatów. Po pół wieku praktycznie całkowitej kontroli nad chorobami drobnoustrojowymi w krajach rozwiniętych, lata dziewięćdziesiąte przyniosły światowe nawroty chorób bakteryjnych i wirusowych1. Ważnym czynnikiem tego zjawiska jest nabywanie genów oporności na antybiotyki przez praktycznie wszystkie główne patogeny bakteryjne. Zakłócenia ekosystemów, olbrzymi wzrost populacji o wysokim ryzyku z powodu odporności, zwiększona częstotliwość inwazyjnych interwencji medycznych i przedłużone przeżycie wielu pacjentów z przewlekłą, wyniszczającą chorobą potęgują problem w jednym z globalnych wymiarów. Ostatnio wśród izolatów klinicznych niektórych gatunków bakterii zidentyfikowano szczepy bakterii oporne na wszystkie dostępne środki przeciwbakteryjne. Rozpowszechnianie takich wielolekopornych bakterii stało się szybsze w ciągu ostatniej dekady, dzięki niesamowicie zwiększonej mobilności ludzkich populacji.
Selekcja opornych bakterii rozpoczęła się na skalę globalną we wczesnych latach 40. XX wieku, wraz z wprowadzeniem pierwszych penicylin do użytku klinicznego. W ciągu następnych 50 lat zwiększyła się liczba antybiotyków o różnych mechanizmach działania. Strategia chemii farmaceutycznej polegała na rozszerzeniu spektrum antybakteryjnego każdego nowego antybiotyku, a zatem wprowadzenie ogromnych ilości tych silnych leków do środowiska podczas terapii2 oraz w karmie dla zwierząt3 zakwestionowało cały prokariotyczny świat na naszej planecie4.
Wymiary problemu
Nosocomial Pathogens
W ciągu ostatniej dekady bakterie Gram-dodatnie stopniowo pojawiały się jako najczęstsze przyczyny chorób szpitalnych. Patogeny te są szczególnie trudne do leczenia ze względu na ich wysoką częstotliwość cech lekooporności. Odporne na metycylinę szczepy stanowią obecnie od 60 do 90 procent wszystkich izolatów gronkowców koagulazo-ujemnych, będących najczęstszą przyczyną zakażeń związanych z cewnikami wewnątrznaczyniowymi i urządzeniami protezowymi. W dużych szpitalach dydaktycznych odsetek opornego na metycylinę Staphylococcus aureus wśród izolatów szpitalnych gronkowców zwiększył się z 8% w 1986 r. Do 40% w 19927 r. S. aureus jest najczęstszą przyczyną infekcji skóry i ran oraz bakteriemii, a drugi najczęściej występujący przyczyną infekcji dolnych dróg oddechowych w chorobie szpitalnej7. Szczepy opornego na metycylinę S. aureus, wcześniej ograniczonego do dużych szpitali klinicznych, rozprzestrzeniły się na początku lat 90. XX w. Na mniejsze jednostki szpitalne (gdzie oporność wynosi około 20% izolatów) oraz w domach opieki7. Większość opornych na metycylinę izolatów S. aureus jest również oporna na większość innych antybiotyków, co wymaga użycia antybiotyku glikopeptydowego wankomycyny2.
W Stanach Zjednoczonych enterokoki stały się trzecim najczęstszym organizmem wywołującym zakażenia szpitalne (po S.
[patrz też: jadłospis matki karmiącej piersią pdf, kosmetyki ajurwedyjskie, samo zdrowie gazeta ]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powiązane tematy z artykułem: jadłospis matki karmiącej piersią pdf kosmetyki ajurwedyjskie samo zdrowie gazeta